SÜRTÜK------
Son iki yada 3 yıldan beri oğlumla birlikte eşime karşı yürüttüğümüz pendik sahildeki evimizden çıkıp tuzla sahilde bahçeli bir eve çıkma savaşını kaybetmiş ve sonunda tuzlada bahçe içinde şirin iki katlı yeni evimize taşınmıştık.
Yerleşmemizin ilk haftasından sonra oğlum ve ben evimizi eşimden çok daha kısa bir sürede benimsemiş ; yıllardır sanki içimizdeki özlem duyduğumuz bir yaşantı boyutuna geçmiş gibiydik.Ben sabahları sandalımla balığa çıkıyor , öğleden sonra küçük bahçemdeki çiçeklerimle oynaşıyor ve keyifli dakikalar geçiriyordum.Taşınmamız yaz ortasına denk geldiğinden bahçeden çok zevk almaya başlamıştım.Ve günün her saatini ufacık bahçenin ayrı ayrı yerlerinde farklı şekillerde değerlendirmeye çalışıyorduk.Kah dut ağacının altında öğlen yemeği , kah dış kapının yanındaki asmanın altında ikindi çayı akşamlarıda evin kapısındaki ufacık alanımızda uzayan akşam yemekleri ve çay sohbetleri.
Artık elimden geldiğince bahçemi bakımlı hale getirmeye çalışıyor her gün azar azar yeni çiçekler ekiyor ufak bahçe süsleri ile ufacık bahçemde büyük zevkler almaya çalışıyordum.15 günde bir hayli değişim gerçekleştirmiştim.45 yaşında kendime ait , her şeyiyle benim tasarrufumda olan özerk 35-40 metre kare kadar bir alanım vardı ve ben bir botanik bahçesi sorumlusu bahçevan edasıyle elimde eldivenler ciddi ve titiz bir biçimde işimi zevk alarak yapıyordum.
Ta ki o gece pendikteki bir ahpabımın çay davetinden dönene kadar.Saat biraz geç olmuştu bahçe demir kapısından içeri girdiğimizde dut ağacının altıda olağan dışı bir kıpırdanma olduğunu fark ettik.Ben dut ağacının altına kirpi gelebileceğini öteden beri bildiğimden öyle zannettim.Eşim eve girip bahçe ışığını açana kadar.
İşte temmuz ayının sıcak yaz gecesinde SÜRTÜK ile ilk gözgöze gelmemiz böyle oldu.Her ikimizde ürkmüştük .SÜRTÜK bizden hem çekiniyor korkuyor hemde dik durmaya güçlü görünmeye çalışıyordu.Birbirimizden ilk negatif elektriği orada almıştık.Bunu oda hissetmişti bende.SÜRTÜK her ne kadar bitkin ve bitab bir halde olsada içgüdüsel olarak simsiyah tüyleri gecenin karanlığında parlayan gri sinli gözleriyle bizi ürkütmeye çalışıyordu.Çünki yanında yatan 4 tane kırçıllı gri siyah daha üzerleri kanlı , doğum suyundan ıslak yapışkan açılmamış gözleri ile çirkin yavrularını dış bir etkenden korumak zorundaydı.
O yavrularını korumak zorundaydı fakat bende uzun bir süredir zahmet verdiğim , sakındığım sardunyalarımı , begonyalarımı vs. korumalıydım.Oysa ilk andan beri SÜRTÜK ve 4yavrusu 2 harika begonyamı ve 1 sardunyamı doğum esnasında parçalamışlardı bile.Ben söylenirken oda bana bakıp çekip gitmemi söylercesine hırlıyor ve ön patisiyle bizi uzaklaştırmaya çalışıyordu.
Eşim yeni doğum yapmış bu anneyi daha fazla rahatsız etmememiz ve onu yanlız bırakmamız fikrine beni ikna edince eve girdik.
Geç yatmamızdan ve sıcak havanın rehavetinden olsa gerek sabah 10.00 civarı ancak uyanabildik.Ben gece yaşanan olayı unutmuş olmanın rahatlığı ile eşim kahvaltıyı bahçeye hazırlaması için kapıyı açmamla akşamki kabusla yüz yüze geldim.Simsiyah hırlayan çirkin şaşı bir sokak kedisi ve 4 yavrusu.Patileriyle beni korkutmaya çalışırken bir yandanda yavrularını korumaya alan çirkin sokak kedisi.
Onun hırlamasıyle bir anda bende kendiiçgüdüsel davranışım gereği onu kovalamaya çalıştım.Eşim dur yapma günahtır diyene kadar SÜRTÜK can havliyle ayağa kalkıp kaçmaya çalıştıki ne görelim.SÜRTÜK ün doğumdan kaynaklı olsa gerek arka 2 patisi tutmuyor , onların üzerine basamıyor.Ön 2 patisi ile sürünerek kaçmaya çalışıyor, ama nafile.Hadi buyrun bir kediye dünya üzerinde en son acıyabilecek varlığından bile rahatsız olan been bu hayvana acıyormuyum.Acaba yaşlanıyormuyum diye düşünmekten alıkoyamadım kendimi ama öyle değilmiş.Her ne olursa olsun karşımda daha bir kaç saat önce doğmuş 4 yavru daha dünyaya gözlerini bile açamamış 4 çirkin sokak kedisi yavrusu.Ve onları dünyaya getirmeye çalışırken neredeyse sakat kalmış ve onları korumak için mücadele eden muhtaç bir anne , sokak kedisi;;; SÜRTÜK...
SÜRTÜK e çiçeklerimi mahfettiği halde ilk vicdanlı bakışımdı bu herhalde.Onun bu halde dolaşıp yemek bulamayacağı ihtimali aklımıza gelince eşim ve ben ona süt ve ekmekten mama yaparak beslemeye başladık.Süt kabı maması suyu derken yavrular ayaklanana kadar besleme kararı aldık.Tam bu kararı almıştıkki olayı duyan akraba eş ve dostlarımız aman dediler sakın.Bir kez alıştırırsanız kesinlikle bir daha bahçeden ayıramazsınız.Yavruları anne yokken hemen hemen uzak bir yere bırakmamızı salık verdiler.Koku yapacaklarını, bit pire olabileceğini falan derken aşırı rahatsız olacağımız fikrine bizi ikna etmeye çalışıyorlardı.
İlk gün ikna olmuş gibiydik, SÜRTÜK yavruların yanından ilk ayrıldığında onları bir koliye koyup uzak bir alana bırakmaya karar vermiştikki yavrular gözlerini açmaya ve yavaş yavaş hareketlenmeye başlamışlardı.Aynı anneleri gibi 2 ön patileri ile sürünerek birbirlerinin üzerlerinden geçmeye ve annelerinin memelerini bulmaya çalışmaları ve oynaşmaları bize zevk vermeye başlamıştı.Ve sonunda kimsenin söylediklerine ikna olmamış yavrular yürüyebşlene kadar onlara bakmaya kara vermiştik.Tabikii anne yani SÜRTÜK te yürüyebilmeliydiki onları ayıralım.
Ama biz kabusların bundan sonra başlayacağından bihaber almışız bu kararı.İlk SÜRTÜK düzeldi ve seke seke yürümeye ve yine alıştığı gibi balık restaurantlarının arka bahçelerindeki ziyafet sofrası çöp bidonlarına kısa aralıklarla gidip gelmeye başladı.Artık SÜRTÜK ü beslemek zorunda kalmıyorduk , oda yavrularını yeterince emzirebildiğinden sorun yok gibi gözüküyordu.
Amaaaaaaaaa......Küçük yavrular ayaklanmaya başladılar ve kabus başladı...................
Oyun oynadıklarını sanan 4 tipsiz , çirkin bahçede ne kadar begonya varsa hepsini perişan etmeyi başardılar.Benim bu yaşa kadar tek özerk olduğum kara parçasını , toprağımı işgal etmekle kalmamışlar
egemenliğimi bitirmenin onlara verdiği zevkle karşımda zıplayıp duruyorlardı.
Neyse ayaklandıkları için bir yandanda seviniyordum.Onlardan en kısa sürede kurtulacağım için seviniyordum.Artık neredeyse 1 aylık olmuşlar kendi kendi kendilerine yürüyebiliyor , annelerini emebiliyor ve hatta benim bahçemi bilinçli olarak mahfedebiliyorlardı.Karar alındı ve yarın sabah onları uzak bir alana bırakma palnı yapıldı.
Sabah mahalle bakkalımız Mustafa dan boş bir koli isterken yan villada oturan Fatma teyzem , ki kendisi olaydan haberdar olup evindede kedi besleyen Fatma teyzem beni ikna çabalarına başladı.Yuva yıkanın yuvası yıkılır oğlum, annelerinden ayırma günah derken biz kedileri fatma teyze nin bakımına bırakmaya kara aldık. Kendi isteğiyle tabiiki.
Kabus sona ermişti . SÜRTÜK ve yavruları artık benim bahçemden çıkarılmıştı.O akşam bahçemde yeniden zevkle yemeğimi yeken ertesi gün yapacağım peysaj çalışmamla ilgili fikirler kuruyordum.Sabah erkenden seraya gidecek ve yeni begonyalar alacak petunyalar sardunyalarla bahçemi tekrar düzenleyecek ve toprağımın hakimi ben olacaktım.
Öğleden sonra tüm bahçe çalışmalarını bitirmenin hazzıyle eşimle birlikte yeni begonyalarıma karşı kahvelerimizi yudumladık.Gece boyunca oğlum eşim ve ben çay sohbeti yaparken bahçemi izliyor ve grurla yaptıklarımı oğluma anlatıyordum.Daha eksiklerim olduğunu süs çamları vs ler alıp ekmeyi düşündüğümü onların fikirlerini konuşurken vakit bir hayli geç olmuştu ve uyumak için evimize girdik.
Sabahın ilk ışıkları ile bahçemin yeni halini seyrederek çayımı yudumlamayı hayal ederken uyuya kalmışım.Sabah eşimin hem söylenerek hemde sinirden gülerek ''seni SÜRTÜK seni'' bağırışı ile uyandığımda bir şeylerin ters gittiği belliydi.Yüzümü dahi yıkamadan merdivenleri 2 şer 2 şer inerek bahçeye fırladım. SÜRTÜK ve yavruları bahçemdeydiler ve orta yerde yeni yaptığım funda toprağından yükseltiyi eşelemiş ihtiyaclarını gidermiş ve tabiiki begonyaları mahvetmişlerdi.Artık kedileri neden sevmediğimi daha iyi anlıyordum. Hortumu takıp onları kovalamaya çalıştım. Neyse ki sudan çekinip gitmişlerdi . Bizde eşimle bu son olur herhalde yeniliğe geliyorlar biz onları beslemediğimiz için bir daha gelmezler deyip birbirimizi avutuyorduk.Nerden bilebilirdikki her sabah aynı kabusla uyanacağımızı.
SÜRTÜK ve yavruları Fatma teyzemin bahçesini restaurant bizim bahçeyide tuvalet ve oyun salonuna çevirmişlerdi.Her sabah uyandığımızda pencereden bakıp nereyi perişan ettiklerini seyretmek rutin olmuştu.Onlar bozuyor inatla ve sabırla ben düzenliyordum.Sadece 15 yada 20 gün süren kendi öxerk topraklarımdaki egemenliğime el koyan bu familyayı sevmiyordum.Onları her gördüğümde su ile ıslatıp bıkmalarını sağlamaya çalışıyordum.Ama nafile onlarda inatçıydılarGelip ihtiyaçlarını gideriyor restaurant bölümüne geçiyorlardı.
2,5 ayı geride bıraktığımızda onlarda bende yavaş yavaş pes etmeye başlamıştık,ben her sabah bozulan bölgeleri düzenlemiyordum onlarda bazı sabahlar beni rahatsız etmiyorlardı.Sebebini anlamam uzun sürmedi , bozulan funda toprağı hariç bahçede yumşak toprak birikintisi olmayınca ihtiyaçlarını gömmek zorlaşmıştı ve rahatlarını bozmuştum..Tuvalet sorununu çözdüğümüze göre işin oyun kısmıda hallederim diye düşünüp gözlemlemeye başladım.Boyları ve renkleri yüzünden sadece begonyalara askıntı olmalarını anlamam uzun sürmedi.Ve bir süre bozulanın yerine yenisini ekmeyince oyun alanı sorununuda çözmüştüm.Oyuncaklarınıda ellerinden almıştım.Artık bahçeme sık gelmeleri için bir neden kalmamış gibi görünüyordu.Hem zaten yavrular iyice serpilmişlerdi yakında anneleride onları bırakıp gidince onlarda biryerlere dağılırlar diye düşünüyordum...
Artık onlarla birlikte 5 inci ayımıza girmiştik fakat benim elim hala bahçede düzenleme yapmaya gitmiyor çekiniyordum.Zaman zaman 2 gün 3 gün bile uğramayan SÜRTÜK ün bir yavrusunu trafik kazasında öldüğünü öğrendiğimde bir kedi yavrusuna bu kadar içleneceğimide hiç aklıma getirmemiştim.
Kazanan kimdi bilmiyorum ama onlarda inatçıydı bende. 4 ayı birbirimize dalaşarak geçirmiş, yavrulardan birini kaybettiğimize gerçekten üzülerekbirlikte yaşamaya alışmıştık. SÜRTÜK artık bana hırlamıyor bende ona veyavrulara su sıkmıyordum.
Bu sabah kahvaltı ederken SÜRTÜK ve 3 yavrusu soğuktan top olmuş vaziyette arka bahçemizde sarmaş dolaş bir kenarda yatarlarken bu satırlar dökülmeye başladı kalemimden ve ruhumda tarifi imkansız bir acı hissettim insanlığım adına... SÜRTÜK kimden olduğu belli bile olmayan 4 yavrusu için ;onları Allah ın ona emanetleri olduğu bilinciyle benimle;tabiatla; ve her türlü zor şartlarla mücadele etmiş ve hala 5 aylık bile olsalar yavrularını bırakıp gitmemişti.İşte üşümesinler diye koca koca kedi yavrularını koynuna almaya çalışan sokak kedisi.Hala tipsiz ve çirkin SÜRTÜK ;sevimsiz görseniz korkarsınız bir gözü sakat simsiyah sokak kedisi...Şefkat ve saadakatten mahrum olmayan sokak kedisi ...anne...SÜRTÜK...
İsimsiz tipsiz sevimsiz SOKAK KEDİSİ SÜRTÜK...
Peki sokak çocukları kavramı nedir şimdi...??? Onların SÜRTÜK kadar bile olamayan sadakatsiz anneleri olmasımı onların suçu... Yoksa onlar SÜRTÜK kadar anne olamadıkları içinmi onlar sokak çocukları..... yazık...
Ercan TEZCAN
