MUTLU YILLAR...

‎2011 yılı acılarımızla, sevinçlerimizle geride kalacak. 2012 daha fazla umut, daha fazla sevinç, daha fazla mutluluk getirsin. Yaşamında güzel yıllar, mutlu yarınlar, gerçek dostluklar hep seninle olsun. Yeni yılın sana ve tüm sevdiklerine sağlık, mutluluk, neşe, başarı, bolca para, sevgi ve huzur getirmesini dilerim. Mutlu Yıllar !!

ve keşan müftümüz işi çözdü

ve keşan müftümüz işi çözdü...noel baba dediğimiz adam aslında sahsiyetsizmiş...şahsiyetli adam olsa evlere kapıdan girerdi diyor ...adam haklı...bacadan gelen adam hiç  şahsiyeli olurmu...           http://www.youtube.com/watch?v=uDyyc6YGvNY

Charles DİCKENS / Zor Zamanlar

Fabrikaların ve yüksek bacaların kentiydi, bu bacalardan her zaman yılan gibi kıvrıla kıvrıla dumanlar yükseliyor, birbirine dolanıyor ve hiç çözülmüyorlardı. Kapkara bir kanalı, kötü kokan, mor renkte akan bir nehri, gün boyu pencerelerinden bir yığın gürültünün yayıldığı fabrika binaları, melankolik bir filin gün boyu başını sallaması gibi sürekli inip kalkan buhar pistonları vardı. Birbirine benzeyen büyüklü küçüklü caddelerinde birbirine benzeyen insanlar yaşardı. Bu insanlar evlerine aynı saatte girip çıkar, aynı kaldırımda yürür, aynı işi yapardı. Her gün, dün olduğu gibi yarın olacağı gibi hep aynıydı.

Foton Kuşağı

Foton Kuşağının 1961 yıllında uzaydaki bir takım uydular tarafından dünyaya uzaklığı tahmini 400 ışık yılı olarak keşfedildiği söylenmektedir.jose Comas Sola adlı astronomun yaptığı çalışmalar ve ortaya koyduğu verlilerde,Güneşimizin de yörüngesinde bulunduğu Pleiades takım yıldızı yörüngesinde birçok yıldız bulunduğu ve bu yıldızlarında herbirinin kendi gezegenlerinin güneşi olduğu idda edildi.Güneşin bu sistem hareketini 24bin yılda tamamladığı ve bu 24bin yılın 10bin yılının tamamen karanlık 2bin yılının da foton kuşağı etkisinde geçirileceği söyleniyor.2012 yılı da içinde bulunduğumuz çağın sona erip 2bin yıllık Foton Çağına giriş olarak ön görülüyor.Yapılan hesaplamalar sonucunda Böyle bir dönemin dünyanın oluşumundan bu yana bir kez geçirilmiş olması gerekmektedir.Bilim adamları bundan önceki Foton Çağının Atlantis döneminde geçirildiği tahmin etmekteler.Atlantis M.Ö 9bin li yıllarda Batı Avrupadan Afrikaya kadar birçok yeri fetheden,Atinaya fetihe çıkılacağı sırada bir gecede sulara gömülerek yok olan efsanevi bir uygarlık ve büyük bir Kıt’a.Bugün gerçek olup olmadığı konusundaki görüşler farklılık arzetmekte ve varlığını gösteren
birçok delil de bulunmaktadır..Atlantisin Foton kuşağını yaşayıp yaşamadığı ise matematiksel hesapların o tarihleri göstermesinden dolayı ortaya atılan tahminlerden ibaret,bir bulgu veya net bir bilgi yok.
    Foton kuşağının dünyayamıza ulaşmasından sonraki beklentiler,ortaya atılan veriler ise çok ilginç.
Elektrik,elektronik hiçbir sistemin çalışmayacağı beş günlük karanlık evre,ve bu karanlık evrede uzaydaki tanımlanamayan cisimlerin dünyamıza yoğun bir şekilde ineceği,canlı hücrelerinin mutasyon geçirmesi sonucu,canlılarda fiziksel ve ruhsal değişmeler ve daha birçok şey…Bütün bunlar
bilim çevreleri tarafından, foton kuşağının 3 elementinden ilki olan ‘Null Zone’ Sıfır bölgesi ismini verdikleri elementin etkisi.Bu elementin elektromanyetik tüm kuvvetleri etkisiz bıraktığı ve canlıların bilinç altında önemli değişiklikler yaptığı iddiaa ediliyor.
   Dünya bu elemente yaklaştıkça Tüm molekküllerin uyarılacağı ve atomların bozunarak insan,hayvan ve bitki türlerinde büyük değişmelerin olacağı beklenmekte.
Bu değişimler sonucunda insan vücüdünda bulunan yedi çakra açılacak ve gelişecek.(Cakra insan vücudunda var olan biyolojik enerjinin yani hücresel enrjilerin bağlantı noktaları.) Kendi düşünebilen beyin bir başkasının düşüncelerini de görebilecek.Tabi bu başlangıçta bir cinayet sebebi olabilir gibi görünsede,insanlık aynı fikir ve düşünce birliğinde toplanıp, yalanın ve kötülüğün olmadığı,önyargının bulunmadığı bir çağa girilecek.2 sarmaldan oluşan insan DNA sının 12 sarmallı bir DNA ya dönüşmesi de söz konusu ve bunun sonucunda insanlıkta hiçbir hastalık kalmayacak,hasta olan bir insan eğer isterse iyileşecek veya bir yakını onu iyileştirebilecek.Fani dünyanın belkide tek gerçeği olan ölüm olayı ise insanın bu alemden farklı bir aleme geçmek istemesi sonucunda, yani insanın kendi isteğiyle gerçekleşecek.Bu şekilde başka bir boyuta geçmek isteyenlerin ortadan bir anda kaybolduğu gözlenecek ve bunun adı ölüm olacak.
İnsanoğlu 2000 yıl sürecek bu Foton çağında yaşadıktan sonra,Foton kuşağı güneş sistemimizi terkedecek…
Bütün bu ortaya atılanlar insanın bir yandan hoşuna giderken bir yandan da hadi ordan dedirtir cinsten.Her ne olursa artık zaman gösterecek biz şimdilik Dördüncü boyutu ZAMAN’ı yaşayalım ve bunu iyi değerlendirelim.Gün gelir belki 5.Boyuta ulaşırız.
Kaynak:fotonkusagi.com

-----SÜRTÜK-----

                                          SÜRTÜK------
           Son iki yada 3 yıldan beri oğlumla birlikte eşime karşı yürüttüğümüz pendik sahildeki evimizden çıkıp tuzla sahilde bahçeli bir eve çıkma savaşını kaybetmiş ve sonunda tuzlada bahçe içinde şirin iki katlı yeni evimize taşınmıştık.
           Yerleşmemizin ilk haftasından sonra oğlum ve ben evimizi eşimden çok daha kısa bir sürede benimsemiş ; yıllardır sanki içimizdeki özlem duyduğumuz bir yaşantı boyutuna geçmiş gibiydik.Ben sabahları sandalımla balığa çıkıyor , öğleden sonra küçük bahçemdeki çiçeklerimle oynaşıyor ve keyifli dakikalar geçiriyordum.Taşınmamız yaz ortasına denk geldiğinden bahçeden çok zevk almaya başlamıştım.Ve günün her saatini ufacık bahçenin ayrı ayrı yerlerinde farklı şekillerde değerlendirmeye çalışıyorduk.Kah dut ağacının altında öğlen yemeği , kah dış kapının yanındaki asmanın altında ikindi çayı akşamlarıda evin kapısındaki ufacık alanımızda uzayan akşam yemekleri ve çay sohbetleri.
          Artık elimden geldiğince bahçemi bakımlı hale getirmeye çalışıyor her gün azar azar yeni çiçekler ekiyor ufak bahçe süsleri ile ufacık bahçemde büyük zevkler almaya çalışıyordum.15 günde bir hayli değişim gerçekleştirmiştim.45 yaşında kendime ait , her şeyiyle benim tasarrufumda olan özerk 35-40 metre kare kadar bir alanım vardı ve ben bir botanik bahçesi sorumlusu bahçevan edasıyle elimde eldivenler ciddi ve titiz bir biçimde işimi zevk alarak yapıyordum.
         Ta ki o gece pendikteki bir ahpabımın çay davetinden dönene kadar.Saat biraz geç olmuştu bahçe demir kapısından içeri girdiğimizde dut ağacının altıda olağan dışı bir kıpırdanma olduğunu fark ettik.Ben dut ağacının altına kirpi gelebileceğini öteden beri bildiğimden öyle zannettim.Eşim eve girip bahçe ışığını açana kadar.
           İşte temmuz ayının sıcak yaz gecesinde SÜRTÜK ile ilk gözgöze gelmemiz böyle oldu.Her ikimizde ürkmüştük .SÜRTÜK bizden hem çekiniyor korkuyor hemde dik durmaya güçlü görünmeye çalışıyordu.Birbirimizden ilk negatif elektriği orada almıştık.Bunu oda hissetmişti bende.SÜRTÜK her ne kadar bitkin ve bitab bir halde olsada içgüdüsel olarak simsiyah tüyleri gecenin karanlığında parlayan gri sinli gözleriyle bizi ürkütmeye çalışıyordu.Çünki yanında yatan 4 tane kırçıllı gri siyah daha üzerleri kanlı , doğum suyundan ıslak yapışkan açılmamış gözleri ile çirkin yavrularını dış bir etkenden korumak zorundaydı.
           O yavrularını korumak zorundaydı fakat bende uzun bir süredir zahmet verdiğim , sakındığım sardunyalarımı , begonyalarımı vs. korumalıydım.Oysa ilk andan beri SÜRTÜK ve 4yavrusu 2 harika begonyamı ve 1 sardunyamı doğum esnasında parçalamışlardı bile.Ben söylenirken oda bana bakıp çekip gitmemi söylercesine hırlıyor ve ön patisiyle bizi uzaklaştırmaya çalışıyordu.
          Eşim yeni doğum yapmış bu anneyi daha fazla rahatsız etmememiz ve onu yanlız bırakmamız fikrine beni ikna edince eve girdik.
          Geç yatmamızdan ve sıcak havanın rehavetinden olsa gerek sabah 10.00 civarı ancak uyanabildik.Ben gece yaşanan olayı unutmuş olmanın rahatlığı ile eşim kahvaltıyı bahçeye hazırlaması için kapıyı açmamla akşamki kabusla yüz yüze geldim.Simsiyah hırlayan çirkin şaşı bir sokak kedisi ve 4 yavrusu.Patileriyle beni korkutmaya çalışırken bir yandanda yavrularını korumaya alan çirkin sokak kedisi.
           Onun hırlamasıyle bir anda bende kendiiçgüdüsel davranışım gereği onu kovalamaya çalıştım.Eşim dur yapma günahtır diyene kadar SÜRTÜK can havliyle ayağa kalkıp kaçmaya çalıştıki ne görelim.SÜRTÜK ün doğumdan kaynaklı olsa gerek arka 2 patisi tutmuyor , onların üzerine basamıyor.Ön 2 patisi ile sürünerek kaçmaya çalışıyor,   ama  nafile.Hadi buyrun bir kediye dünya üzerinde en son acıyabilecek varlığından bile rahatsız olan been bu hayvana acıyormuyum.Acaba yaşlanıyormuyum diye düşünmekten alıkoyamadım kendimi ama öyle değilmiş.Her ne olursa olsun karşımda daha bir kaç saat önce doğmuş 4 yavru daha dünyaya gözlerini bile açamamış 4 çirkin sokak kedisi yavrusu.Ve onları dünyaya getirmeye çalışırken neredeyse sakat kalmış ve onları korumak için mücadele eden muhtaç bir anne , sokak kedisi;;; SÜRTÜK...
          SÜRTÜK  e  çiçeklerimi mahfettiği halde ilk vicdanlı bakışımdı bu herhalde.Onun bu halde dolaşıp yemek bulamayacağı ihtimali aklımıza gelince eşim ve ben ona süt ve ekmekten mama yaparak beslemeye başladık.Süt kabı maması suyu derken yavrular ayaklanana kadar besleme kararı aldık.Tam bu kararı almıştıkki olayı duyan akraba eş ve dostlarımız aman dediler sakın.Bir kez alıştırırsanız kesinlikle bir daha bahçeden ayıramazsınız.Yavruları anne yokken hemen hemen uzak bir yere bırakmamızı salık verdiler.Koku yapacaklarını, bit pire olabileceğini falan derken aşırı rahatsız olacağımız fikrine bizi ikna etmeye çalışıyorlardı.
İlk gün ikna olmuş gibiydik, SÜRTÜK yavruların yanından ilk ayrıldığında onları bir koliye koyup uzak bir alana bırakmaya karar vermiştikki yavrular gözlerini açmaya ve yavaş yavaş hareketlenmeye başlamışlardı.Aynı anneleri gibi 2 ön patileri ile sürünerek birbirlerinin üzerlerinden geçmeye ve annelerinin memelerini bulmaya çalışmaları  ve oynaşmaları bize zevk vermeye başlamıştı.Ve sonunda kimsenin söylediklerine ikna olmamış yavrular yürüyebşlene kadar onlara bakmaya kara vermiştik.Tabikii anne yani SÜRTÜK te yürüyebilmeliydiki onları ayıralım.
             Ama biz kabusların bundan sonra başlayacağından bihaber almışız bu kararı.İlk SÜRTÜK düzeldi ve seke seke yürümeye ve yine alıştığı gibi balık restaurantlarının arka bahçelerindeki ziyafet sofrası çöp bidonlarına kısa aralıklarla gidip gelmeye başladı.Artık SÜRTÜK ü beslemek zorunda kalmıyorduk , oda yavrularını yeterince emzirebildiğinden sorun yok gibi gözüküyordu.
             Amaaaaaaaaa......Küçük yavrular ayaklanmaya başladılar ve kabus  başladı...................
Oyun oynadıklarını sanan 4 tipsiz , çirkin bahçede ne kadar begonya varsa hepsini perişan etmeyi başardılar.Benim bu yaşa kadar tek özerk olduğum kara parçasını , toprağımı  işgal etmekle kalmamışlar
egemenliğimi bitirmenin onlara verdiği zevkle karşımda zıplayıp duruyorlardı.
              Neyse ayaklandıkları için bir yandanda seviniyordum.Onlardan en kısa sürede kurtulacağım için seviniyordum.Artık neredeyse 1 aylık olmuşlar kendi kendi kendilerine yürüyebiliyor , annelerini emebiliyor ve hatta benim bahçemi bilinçli olarak mahfedebiliyorlardı.Karar alındı ve yarın sabah onları uzak bir alana bırakma palnı yapıldı.
             Sabah mahalle bakkalımız Mustafa dan boş bir koli isterken yan villada oturan Fatma teyzem , ki kendisi olaydan haberdar olup evindede kedi besleyen Fatma teyzem beni ikna çabalarına başladı.Yuva yıkanın yuvası yıkılır oğlum, annelerinden ayırma günah derken biz kedileri fatma teyze nin bakımına bırakmaya kara aldık. Kendi isteğiyle tabiiki.
            Kabus sona ermişti . SÜRTÜK ve yavruları  artık benim bahçemden çıkarılmıştı.O akşam bahçemde yeniden zevkle yemeğimi yeken ertesi gün yapacağım peysaj çalışmamla ilgili fikirler kuruyordum.Sabah erkenden seraya gidecek ve yeni begonyalar alacak petunyalar sardunyalarla bahçemi tekrar düzenleyecek ve toprağımın hakimi ben olacaktım.
            Öğleden sonra tüm bahçe çalışmalarını bitirmenin hazzıyle eşimle birlikte yeni begonyalarıma karşı kahvelerimizi yudumladık.Gece boyunca oğlum eşim ve ben çay sohbeti yaparken bahçemi izliyor ve grurla yaptıklarımı oğluma anlatıyordum.Daha eksiklerim olduğunu süs çamları vs ler alıp ekmeyi düşündüğümü onların fikirlerini konuşurken vakit bir hayli geç olmuştu ve uyumak için evimize girdik.
            Sabahın ilk ışıkları ile bahçemin yeni halini seyrederek çayımı yudumlamayı hayal ederken uyuya kalmışım.Sabah eşimin hem söylenerek  hemde sinirden gülerek ''seni SÜRTÜK seni'' bağırışı ile uyandığımda bir şeylerin ters gittiği belliydi.Yüzümü  dahi yıkamadan merdivenleri 2 şer 2 şer inerek bahçeye fırladım. SÜRTÜK  ve yavruları bahçemdeydiler ve orta yerde yeni yaptığım funda toprağından yükseltiyi eşelemiş ihtiyaclarını gidermiş ve tabiiki begonyaları mahvetmişlerdi.Artık kedileri neden sevmediğimi daha iyi anlıyordum. Hortumu takıp onları kovalamaya çalıştım. Neyse ki sudan çekinip gitmişlerdi . Bizde eşimle bu son olur herhalde yeniliğe geliyorlar biz onları beslemediğimiz için bir daha gelmezler deyip birbirimizi avutuyorduk.Nerden bilebilirdikki her sabah aynı kabusla uyanacağımızı.
           SÜRTÜK ve yavruları Fatma teyzemin bahçesini restaurant bizim bahçeyide tuvalet ve oyun salonuna çevirmişlerdi.Her sabah uyandığımızda pencereden bakıp nereyi perişan ettiklerini seyretmek rutin olmuştu.Onlar bozuyor inatla ve sabırla ben düzenliyordum.Sadece 15 yada 20 gün süren kendi öxerk topraklarımdaki egemenliğime el koyan bu familyayı sevmiyordum.Onları her gördüğümde su ile ıslatıp bıkmalarını sağlamaya çalışıyordum.Ama nafile onlarda inatçıydılarGelip ihtiyaçlarını gideriyor restaurant bölümüne geçiyorlardı.
             2,5 ayı geride bıraktığımızda onlarda bende yavaş yavaş pes etmeye başlamıştık,ben her sabah bozulan bölgeleri düzenlemiyordum onlarda bazı sabahlar beni rahatsız etmiyorlardı.Sebebini anlamam uzun sürmedi , bozulan funda toprağı hariç bahçede yumşak toprak birikintisi olmayınca ihtiyaçlarını gömmek zorlaşmıştı ve rahatlarını bozmuştum..Tuvalet sorununu çözdüğümüze göre işin oyun kısmıda hallederim diye düşünüp gözlemlemeye başladım.Boyları ve renkleri yüzünden sadece begonyalara askıntı olmalarını anlamam uzun sürmedi.Ve bir süre bozulanın yerine yenisini ekmeyince oyun alanı sorununuda çözmüştüm.Oyuncaklarınıda ellerinden almıştım.Artık bahçeme sık gelmeleri için bir neden kalmamış gibi görünüyordu.Hem zaten yavrular iyice serpilmişlerdi yakında anneleride onları bırakıp gidince onlarda biryerlere dağılırlar diye düşünüyordum...
             Artık onlarla birlikte 5 inci ayımıza girmiştik fakat benim elim hala bahçede düzenleme yapmaya gitmiyor çekiniyordum.Zaman zaman 2 gün 3 gün bile uğramayan SÜRTÜK ün bir yavrusunu trafik kazasında öldüğünü öğrendiğimde bir kedi yavrusuna bu kadar içleneceğimide hiç aklıma getirmemiştim.
              Kazanan kimdi bilmiyorum ama onlarda inatçıydı bende. 4 ayı birbirimize dalaşarak geçirmiş, yavrulardan birini kaybettiğimize gerçekten üzülerekbirlikte yaşamaya alışmıştık. SÜRTÜK artık bana hırlamıyor bende ona veyavrulara su sıkmıyordum.
             Bu sabah kahvaltı ederken SÜRTÜK ve 3 yavrusu soğuktan top olmuş vaziyette arka bahçemizde sarmaş dolaş bir kenarda yatarlarken bu satırlar dökülmeye başladı kalemimden ve ruhumda tarifi imkansız bir acı hissettim insanlığım adına... SÜRTÜK kimden olduğu belli bile olmayan 4 yavrusu için ;onları Allah ın ona emanetleri olduğu bilinciyle benimle;tabiatla; ve her türlü zor şartlarla mücadele etmiş ve hala 5 aylık bile olsalar yavrularını bırakıp gitmemişti.İşte üşümesinler diye koca koca kedi yavrularını koynuna almaya çalışan sokak kedisi.Hala tipsiz ve çirkin SÜRTÜK ;sevimsiz görseniz korkarsınız bir gözü sakat simsiyah sokak kedisi...Şefkat ve saadakatten mahrum olmayan sokak kedisi ...anne...SÜRTÜK...
             İsimsiz tipsiz sevimsiz SOKAK KEDİSİ        SÜRTÜK...
           Peki sokak çocukları kavramı nedir şimdi...??? Onların SÜRTÜK kadar bile olamayan sadakatsiz anneleri olmasımı onların suçu...   Yoksa onlar SÜRTÜK kadar anne olamadıkları içinmi onlar sokak çocukları.....                                         yazık...        
                                                                                              Ercan TEZCAN 


               

Bakış. fotoğrafı - Ercan Tezcan

Bakış. fotoğrafı - Ercan Tezcan

Sevdiklerinize Doğum Günü Hürriyet'i Verin

Hürriyet Gazetesi'nden okurlarına doğum günü, sevgililer günü, yıl dönümü ve diğer tüm özel günler için unutamayacakları bir hediye fırsatı!

Doğduğunuz gün Türkiye'de ve dünyada neler olduğunu hiç merak ettiniz mi?

Hürriyet, ilk yayın tarihi 01.05.1948'den günümüze kadar olan tüm baskılarının birinci sayfalarını kullanımınıza sunuyor. Bu sayede aileniz ve sevdiklerinize, doğum günlerine ait sayfayı armağan ederek bu özel günleri unutulmaz kılabilirsiniz. Ya da dilerseniz kendi doğduğunuz güne ait gazetenin ilk sayfasını sipariş edip saklamanız mümkün.

Size özel Hürriyet'inizi, orijinal gazete kağıdına baskılı olarak farklı ebatlarda seçebilirsiniz. Ayrıca ister karton tüp içerisinde, ister özel kutuda, isterseniz de oldukça şık bir ahşap çerçeve içerisinde sipariş verebilirsiniz.

Bunun için tek yapmanız gereken http://satis.hurriyet.com.tr adresini ziyaret ederek istediğiniz tarihi belirtmeniz!

Bir bumads advertorial içeriğidir.

REENKARNASYON VE CİNCİLİK

 

RUH,MELEK,CİN hakkında

REENKARNASYON VE CİNCİLİK

Ben, "ALLÂH" isminin anlamını ve "İSLÂM DİNİ"ni, hakkımda takdir olunan kadarıyla açıklamak için çalışıyorum... "Müslümanlığın" savunucusu değilim!

Ben de dahil, müslümanlardaki anlayış yanlışlarından, yorum hatalarından doğan isabetsiz düşünce va davranışların hiç biri "İslam Dini"ni bağlamaz!

"Allâh"ın yaratmış olduğu evrensel sistem ve düzene yani "İslam Dini"ne göre, her birim içinde olduğu yapının, özelliklerin ve ortaya koyduğu davranışın sonuçlarını yaşayacaktır!

Mâzeretin kesinlikle geçerliliği yoktur!

Sistemin işleyişinde duygusallığa asla yer yoktur!

Geçen geçmiştir; geçmişin telâfisi ise hiç bir şekilde mümkün değildir; ancak içinde bulunduğunuz anı değerlendirebilirsiniz! Sistemde asla geri dönüş yoktur! Hele ölüm adı verilen olayla bu bedeni terkedip; "ruh" adı verilen, beyninizin ürettiği yeni bedenle, kabir âlemi veya berzah denen boyutta yaşama başladıktan sonra; tekrar dünyaya geri gelip yeniden bir bedene girerek tekâmül edileceğini sanmak çok önemli bir yanılgıdır! Çünkü yaşam hep ileriye gitmektedir; hiç geri dönüş yoktur!

Reenkarnasyon niçin geçerli değildir?...

Ruh, dün de açıkladığım gibi, geçmişte, ezelde bir yerlerde yaratılmış da sonra gelip bu bedene girecek olan bir şey değildir ki; daha sonra da tekrar geri dönüp başka bir bedene girsin!

Varolan her insanın beyni, ana rahminde 120. günden başlıyarak tüm yaşamı boyunca kendi ruhunu inşâ eder! Bu yüzden de, ölümle bir bedenden ayrılan ruhun, başka bir boş beden bulup onun içine girmesi, diye bir şeyden bahsedilemez!..

Ruhun tekâmül amacıyla yeniden dünyaya dönerek bedenlenmesi görüşü tamamiyle ta Şamanlıktan, Göktürk`lükten gelen, göktanrı ve yerde de bizler anlayışından kaynaklanan, madde ve ruh ikilemi ile yaşamı değerlendirmekten, yani dualizmden; ve dahi bedenleri yöneten ruhlar varsayımından doğan görüştür!

Ne ruh dünyaya tekâmül için geri gelme şansına sahiptir, ne de ruhlarla görüşülür!.. Ne de uzayın derinliklerinden gelmiş canlılar vardır bizim gibi bedenli, ki onlarla görüşülebilsin!.. Ve ne de, ben filanca evliyânın ruhuyum, diyerek insanlara görünen, konuşan varlıkların gerçektenliği!

"RUH İNSAN CİN" isimli l970 yılında yayınladığımız, bu konuda kaynak kabul edilen kitapta bu olayları çok detaylı bir şekilde açıklamıştık...

Çeşitli isimler ve görüntüler altında insanların bazılarına kendilerini tanıtan ve "cin" adıyla da bilinen şeytanlar, özellikleri gereği insanlara hükmetmek isterler! Bu vasıfları dolayısıyla da Kur`ân-ı Kerim’de onlara "şeytan" denilmiştir!

Şeytan denen bu cinler, insanları kandırmak için her kılığa, sûrete bürünüp kendilerini uzaylı, evliya ve hatta peygamber diye tanıtarak; önce birini kendilerine tâbi kılarlar, sonra da ona inanan binlerce saf iyiniyetli insanı! Oluşturdukları en önemli itikadî sapma reenkarnasyon fikridir... Cin tabanlı hemen her bilgi kaynağında bu görülür!

Falcılığın her türünün esası tamamiyle cinciliğe dayanır! Medyum, cinlere aracılık edenlere, cincilere denir. Konunun detayları da adıgeçen kitabımızdadır.

Büyülerin pekçoğunun oluşumunda bu şeytanların katkısı vardır! Bunlardan korunmak için en tesirli şey, bizim bildiğimiz kadarıyla, pek çok defa denenmiş olan şu Kur`ân-ı Kerîm’in öğrettiği duadır:

"Rabbî innî messeniyeş şeytanu binusbin ve azâb.. Rabbî euzü bike min hemezatiş şeyatıyni ve euzü bike rabbi en yahdurun. Ve hifzan min külli şeytanin marid." (Sâd:41; Müminun:97/98; Saffat:7)

Bu konuda sıkıntıları, korkuları olanlar bu duayı günün içinde 200-300 defa okurlarsa umarım çok büyük fayda görürler... Sadece korunma amacıyla sabah akşam 20`şer veya 40`ar defa okumanın bürük faydası olur..

Şeytan denen bu cinlerle ilişki her ne kadar dünyada insanlara geçici bazı menfaatler sağlasa da, kişilerde oluşturulan çok önemli itikadî sapmalar yüzünden ölümötesi yaşama dönük pek büyük kayıplar oluşur!

Cinlerin insanlara yaptığı en büyük düşmanlık ise, sürekli olarak, her birine, bir diğeriyle uğraşmayı telkin etmeleridir!

Oysa insan, başkasıyla uğraşağı vakti, kendine dönük değerlendirse; ölümötesi yaşamda çok daha kazançlı olur!

Kur`ân, şeytan denen bu cinler için "düşmanınızdır" diyor! Değerlendirme sizin!

Ölümötesi yaşam deyip duruyoruz... Nasıldır bu yaşam?...

AHMED HULÛSİ

1996

Karanlık Enerji, Karanlık Madde

Karanlık Enerji, Karanlık Madde

1990'lı yılların başlarında, evrenin genişlemesiyle ilgili kesin olarak bilinen bir şey vardı. Genişlemesini durdurup tekrar küçülmesine yetecek kadar yoğun enerjisi olabilirdi. Ya da belki o kadar az enerji yoğunluğu vardı ki genişlemesi hiç sona ermeyecekti. Ama kütleçekiminin zaman geçtikçe genişlemeyi yavaşlatacağı kesindi. Böyle kabul edilmesine rağmen, yavaşlama gözlemlenememişti ama teorik olarak evrenin yavaşlaması gerekiyordu. Evren madde ile doludur ve kütleçekim kuvveti tüm maddeleri birbirlerine doğru çekmektedir. 1998'e gelindiğinde ise, Hubble Uzay Teleskobu’nun çok uzaklardaki süpernovalarla ilgili gözlemleri, evrenin, çok uzun zaman önce aslında bugün olduğundan çok daha yavaş genişlediğini gösterdi. Sonuç olarak, evrenin genişlemesi herkesin düşündüğü şekilde kütleçekiminin etkisiyle yavaşlamıyor; aksine daha da hızla genişliyor. Bunu kimse beklemiyordu; kimse bunu nasıl açıklayacağını bilmiyordu. Ancak buna sebep olan bir şey vardı. Neticede teorisyenler konuya üç çeşit açıklama getirdiler. Bu, Einstein’ın kütleçekimi teorisinin, “kozmolojik sabit”i içeren ve uzun süre önemsenmemiş versiyonu olabilirdi. Belki uzayı dolduran garip bir enerji alanı mevcuttu. Belki de Einstein’ın kütleçekimi teorisinde bir hata vardı ve yeni bir teori bu kozmik genişlemeyi yaratan bir alanı içerebilirdi. Teorisyenler doğru yanıtın ne olduğunu hala bilmiyor, ama çözüme bir isim vermiş durumdalar: Karanlık Enerji. Karanlık Enerji Nedir? Bu konuda bilmediklerimiz bilebildiklerimizden çok daha fazla. Varolan karanlık enerjinin miktarını biliyoruz çünkü evrenin genişlemesine olan etkisini biliyoruz. Bunun ötesi ise tamamen bir gizem. Ancak bu oldukça önemli bir gizem. Kabaca evrenin %70’i karanlık enerjidir. Karanlık madde ise %25’ini oluşturmaktadır. Geri kalanı (dünya üzerindeki her şey, bugüne kadar aletlerimizle gözlemleyebildiğimiz her şey, tüm normal madde) evrenin %5’inden daha azını oluşturmaktadır. Gelin bir düşünün, aslında buna normal madde demek pek de doğru değil, çünkü evrenin yalnızca çok küçük bir kısmını oluşturuyor. Karanlık enerjinin ne olduğuna ilişkin açıklamalardan ilkine göre karanlık enerji uzayın yapısal bir özelliğidir. Uzay boşluğunun aslında bir boşluk olmadığını ilk fark eden Albert Einstein’dı. Uzayın, çoğu yeni yeni anlaşılmaya başlayan bir çok şaşırtıcı özelliği var. Einstein’ın keşfettiği ilk özellik uzayın daha fazlasının var olabileceği idi. Ardından Einstein’ın kütleçekimine ilişkin teorisinin kozmolojik bir sabiti içeren ve rsiyonu ikinci bir öngörüde bulundu. Bu öngörüye göre “uzay boşluğu”nun kendine ait bir enerjisi vardır. Bu enerji uzaya ait bir özellik olduğu için de uzayın genişlemesine rağmen enerjide azalma olmayacaktır. Sonuç olarak bu enerji evrenin sürekli daha da hızlı genişlemesine sebep olur. Ne yazık ki, neden bir kozmolojik sabite gerek duyulduğunu ve neden tam olarak bu sabit değerin evrenin gözlemlenen genişleme hızına sebep olduğunu kimse anlayabilmiş değil. Uzayın enerjisini nereden aldığına ilişkin bir başka açıklama da maddenin kuantum teorisinden geldi. Bu teoriye göre, “uzay boşluğu” aslında sürekli var olup yok olan geçici (sanal) parçacıklar ile dopdolu bulunuyor. Ancak fizikçiler bunun uzay boşluğuna ne kadar enerji verdiğini hesaplamayı denediklerinde, buldukları yanıt oldukça hatalıydı. Gerekenin 10120 katı bir sonuç bulundu. Bu arkasından 120 tane sıfır gelen 1 rakamını anlatan bir ifadedir. Cevabı bu kadar kötü ıskalamak gerçekten zor bir iş. Yani gizem hala sürmektedir. Karanlık enerjiye ilişkin bir başka açıklama da; bunun, evrenin genişlemesinde madde ve normal enerjinin tam tersi bir etkisi olan ve tüm uzayı kaplayan yeni bir tür dinamik enerji alanı olduğudur. Bazı teorisyenler, Yunanlı felsefecilerin beşinci element ismini verdikleri gibi buna “öz cevher” adını verdiler. Ancak bu öz cevher aranan cevap olsa bile, bunun nasıl bir şey olduğunu, neyle etkileşime girdiğini veya neden var olduğunu hala bilmiyoruz. Yani gizem hala sürüyor. Son bir olasılık ise Einstein’ın kütleçekimi teorisinin doğru olmaması. Böyle bir durum yalnızca evrenin genişlemesini etkilemekle kalmaz aynı zamanda galaksi ve yıldız kümelerindeki normal maddenin davranış biçimini de etkiler. Bu da bize, yapılacak yeni bir kütleçekimi teorisinin, karanlık enerji problemini çözüp çözemeyeceğini gösterir. Ancak yeni bir kütleçekimi teorisine gerek görülse, bu nasıl bir teori olur? Nasıl hem Güneş Sistemi’ndeki kütlelerin hareketini, bugün Einstein’ın teorisinin yapmakta olduğu gibi doğru açıklayabilecek, hem de ihtiyacımız olan farklı bir evren öngörüsünde bulunabilecek? Buna aday teoriler mevcut ancak hiç birisi yeterince ikna edici değil. Yani gizem hala sürüyor. Karanlık enerjiyi açıklayan olasılıklar (evrene ait bir özellik oluşu, yeni bir dinamik alan oluşu, ya da yeni kütleçekimi teorisi) arasında karar verebilmemiz için daha fazla ve daha iyi verilere ihtiyacımız vardır. Birleşik Karanlık Enerji Görevi (JDEM) halihazırda üzerinde çalışılmakta olan bir NASA görevidir. Amacı; teorisyenlerin, ortaya atılan teoriler arasındaki farkları daha iyi görebilmelerine olanak veren evren gözlemlerini sağlayabilmek ve belki de nihayet gizemin çözülmesine öncülük etmektir. Karanlık Madde Nedir? Evrenin teorik oluşum modelini, bir dizi kozmolojik gözleme uygun halde bir araya getiren bilim adamları bu oluşumun %70’nin karanlık enerji, %25’nin karanlık madde, ve %5’nin ise normal bilinen madde olduğu sonucuna ulaştılar. Karanlık madde nedir? Karanlık maddenin ne olmadığına ilişkin kesin bilgimiz ne olduğuna ilişkin bilgimizden daha fazladır. İlk olarak, bu yapının “karanlık” olması onun görünen yıldız ve gezegenlerle aynı yapıda olmadığı anlamında kullanılmaktadır. Gözlemlere göre evrenin %25’inin çok çok daha az bir kısmı görünen maddeden oluşmaktadır. İkinci olarak, karanlık madde, baryon adlı parçacıklardan meydana gelen karanlık bulut yapısındaki normal maddeden meydana gelmemektedir.. Bunu biliyoruz çünkü baryonik bulutları, içinden geçen radyasyonu emerek tutmalarından dolayı tespit edebiliyoruz. Üçüncü olarak, karanlık madde anti-madde değildir; çünkü anti-maddenin madde ile yok edilmesi sırasında açığa çıkan benzersiz gama ışınları görünmemektedir. Son olarak, görünen kütleçekimsel bükülme sayılarını temel alarak galaksi büyüklüklerindeki karadelikleri ayırabiliyoruz. Yüksek derecede yoğunlaşmış madde, uzak cisimlerden gelerek yanından geçen ışığı büker, ancak bu cisimlerin öngörülen % 25’lik karanlık maddeyi ortaya çıkardığını öne sürebileceğimiz kadar yeterli sayıda bükülme olayı görmüyoruz. Ne var ki, bu noktada tutarlı birkaç karanlık madde olasılığı da yok değil. Baryonik madde, kahverengi cücelerin veya ağır elementlerin küçük, yoğun yığınları içinde bağlı bulunduğu takdirde karanlık maddeyi oluşturabilir. Bu olasılıklar büyük kütleli yoğun halo cisimleri (MACHOs) olarak bilinmektedir. Ancak en yaygın görüş karanlık maddenin baryonik olmadığı, bunun yerine axion veya WIMP’ler (zayif etkileşimli büyük kütleli parçacıklar) gibi daha egzotik parçacıklardan meydana geldiği yönündedir.

Kaynak : http://science.nasa.gov/astrophysics/focus-areas/what-is-dark-energy/
Çeviren : Cem Özemre

YETERİNCE UYKU ALINMAZSA BEYİN İYİMSER BİR ŞEKİLDE GERÇEKLEŞMESİ OLANAKSIZ ŞEYLERİN PEŞİNDE KOŞAR.

YETERİNCE UYKU ALINMAZSA BEYİN İYİMSER BİR ŞEKİLDE GERÇEKLEŞMESİ OLANAKSIZ ŞEYLERİN PEŞİNDE KOŞAR.

Uykusuzluk, düşüncesizce alınan pekçok karara neden olabilir. Araştırmacılar bunun dikkat eksikliğinden ve kısa süreli hafızadan kaynaklandığını düşünmekteydiler. Fakat yeni bir araştırma, bir gece uykusuz kalmanın- azalan dikkat sürelerinden bağımsız olarak-insanları daha büyüklerini kaybetme pahasına, büyük kazançlar peşinde koşmaya ittiğini göstermektedir. Duke Üniversitesi’nden bir grup araştırmacı, beyindeki kan akışı değişikliklerini izleyen fonksiyonel MRI kullanarak, deney esnasında farklı kumar oyunlarıyla  meşgul edilen 29 sağlıklı gönüllü kişinin beyinlerini incelemeye aldılar. Bir gecelik tam uykudan sonra, katılımcılar normal yaşamda insanların gösterebileceği davranışlar sergilediler: maddi kayıplara karşı önlem alma ve dikkatli bir şekilde kazanç peşinde koşma gibi. Fakat gece uykusuz kalınca ( akşam saat 6’dan sabah 6’ya kadar laboratuarda uyanık tutuldular) deneklerin, eldekini korumak yerine, daha fazla kazanç sağlama yoluna gittikleri görüldü. Bu değişiklik, kazanç elde etme beklentisindeki gereksiz bir yükselişi işaret etmektedir. Araştırmacılar bunu optimizm sapması (eğilimi) olarak tanımlıyorlar. Beklendiği üzere, uyumadıkları gece boyunca deneklerin dikkat seviyeleri düştü. Fakat bu değişiklik, kumar davranışındaki değişimle ilişkilendirilmedi. Bu da, beyinde, kişinin risk ve değerlerle ilgili davranışını etkileyebilecek daha derin değişiklikler olabileceğini göstermektedir. fMRI sonuçları incelendikten sonra, araştırmacılar fark etti ki, kumar oyunlarında finansal kararlar verirken, uykusuz kalan bireylerin iyi dinlenmiş oldukları zamana kıyasla, korku, risk ve karar verme işlevlerini yapan ventromedial prefrontal kortekslerinde çok daha fazla hareketlilik vardı. Ayrıca uykusuz kalan grubun anterior insulalarındaki aktivitelerde, uyumuş oldukları zamana kıyasla, düşüş görüldü. Bu bölge, beynin duygu ve bağımlılıkla ilgili bir bölümüdür. Bu değişikliklerin nedeni olarak, uykusuz kalan beynin uyanık kalabilmek için aşırı dopamin salgılaması gösterilebilir. Ödül ve keyifle bağlantılı olan bu nörotransmitter, uykusuz deneklerin daha çok kazanma şanslarının olduğunu sanmalarına ve kaybetme konusundaki korkularının azalmasına yol açıyor olabilir. Bulgular "yirmibir" masasında bütün gece oturmanın ya da online poker oynamanın daha büyük bir kumar olduğunu göstermektedir. Duke Üniversitesi psikoloji ve nörobilim bölümlerinde araştırmacı olan Vinod Venkatraman "uykusuz oyuncuların" kötü şanstan çok daha fazlasıyla karşı karşıya olduklarını söylüyor. Bu kişiler ayrıca, uykusuz kalan beyinlerinin, potansiyel kayıpları önemsemeyip, kazanç peşinde koşma eğilimiyle savaşmak zorundalar. Bu etkiler, riskin daha yüksek olduğu alanlara yayılabilir; mesela çalışanların çok iyi dinlenemeden görevlerini yaptığı alışveriş katı veya hastane. Duke Üniversitesi'nin Singapur'da Nörodavranışsal Bozukluklar Programında profesör olan Michael Chee, " Bence toplumun, uykusuzluğun zararlı etkileri hakkında ortaya atılanlarla boğuşuyor olması çok önemli bir meseledir." diyor. Venkatraman, "Uykusuzluk , görünürdeki uyuşukluktan çok daha derinlerde etki gösterdiği için esprosso içmek ya da çok daha güçlü uyarıcılar almak, uykusuz kalan beynin yersiz optimizme olan eğilimini devre dışı bırakmayabilir. Yorgunluğu gidermeye ve uyanıklığı artırmaya yönelik önlemler, karar eğilimlerinin(sapmalarının) üstesinden gelmeye yetmeyebilir ” diyor. Çeviri ; Sıdıka Özemre Kaynak ; http://www.scientificamerican.com/blog/post.cfm?id=short-on-sleep-brain-optimistically-2011-03-08

BEYNİN GÜZELLİĞİ

BEYNİN GÜZELLİĞİ

Bu çarpıcı görüntüler başımızın içindeki muhteşem ve gizemli dünyayı gözler önüne seriyor. Problem çözme ve yaratıcılık yeteneklerinin yanısıra acaba insan beyni kendisini de anlayabilecek kadar güçlü müdür? Evrendeki hiç bir şey (evrenin kendisi hariç) beyinden daha karmaşık değildir. Beyinde yaklaşık 100 milyar sinir hücresi, ya da nöron, bulunmaktadır ve bunların her biri binlerce diğer beyin hücresiyle iletişim halindedir. Biz primatlar öncelikle görsel yaratıklarız. Belki de beyni daha iyi anlamanın yolu onu daha net görebilmektengeçmektedir. 125 yıl önce, İspanyol bilim adamı Santiago Ramón y Cajal her bir nöronu tek tek gösteren bir renklendirme tekniği kullanmaya başladığından beri hedeflenen budur. Cajal mikroskobuyla, renklendirilmiş hücreleri ve diğer nöronlara bağlantıyı sağlayan ağaç dallarına benzeyen projeksiyonları inceledi. Gözlemleri sonucunda şu sözleriyle modern nörobilimi başlatmıştır: "Burada her şey basit, net ve hiç de karmaşık değil." O zamandan beri bilim adamları, beyindeki farklı bölgelerin işlevlerini gösteren metodlar bulmuşlardır. Mesela görme işleminden sorumlu bazı nöronlar sadece yatay çizgileri algılarken, bazıları tehlikeyi algılar veya konuşmayı sağlarlar. Araştırmacılar, birbirlerine bitişik olmayan beyin bölümlerinin, akson denilen uzun hücresel projeksiyon bölgeleriyle birbirlerine nasıl bağlandıklarını gösteren haritalar çizmişlerdir. En yeni mikroskop teknikleri, deneyimlere bağlı olarak değişim gösteren ve de potansiyel olarak hafızayı oluşturan nöronları izleme şansı sunmaktadır. Bu yeni ışık altında beyni inceleyebilmek, son birkaç on yıl içinde konuyu kavrama zenginliği sunmuştur. Bilim adamlarının evreni bu şekilde incelemeleri artık farklı bir alanda da kullanılıyor: sanat. Kolombiya Üniversitesi'nden nörobilim adamı Carl Schoonover,  yeni bir kitap olan Portraits of the Mind (Abrams) için büyüleyici görüntüler topladı. Schoonover: "Bunlar gerçek veriler, sanatçı yorumu değil. Bunlar nörobilimadamlarının mikroskoplarıyla, MRI makinalarıyla ya da elektrofizyoloji sistemleriyle inceledikleri şeyler. Nörobilim varlığını bu tekniklere borçlu" diyor. Bilimadamları, florasan denizanasından bir gen alıp laboratuardaki solucan veya fare DNA'larının içine koyarak, nöronların parlamasını sağladılar. Harward Üniversitesi'nden Jashua Sanes bir kitabında "Cajal'ın renklendirme tekniği sadece ölü dokular üzerinde işe yaradı ve nöronları rastgele işaretledi. Fakat yeni boyalar sayesinde bilimadamları "canlı hayvanlardaki nöronlar ve dokular" üzerinde çalışma yapabiliyorlar." diyor. En yeni metodlardan birisi de, su yosunlarının ışığa duyarlı hale gelmesine neden olan bir gene dayanmaktadır. Üzerine ışık tutulduğunda, bu gene sahip nöronların davranışları değişebiliyor. Salk Enstitüsü Biyolojik Araştırmalar'dan Terrence Sejnowski "Bu ilerlemeler sayesinde, ışın kullanarak bireysel hücre ve hücre çeşitlerinin aktivitelerini kontrol edebiliyoruz."diyor. Beyin hala gizemini koruyor fakat bu görsellerdeki şekiller-yoğun nöron bağlantı halkaları, sıradışı simetriler ve yapı katmanları- bilimadamlarına bu gizemi çözebileceklerine dair cesaret veriyor. Schoonover, bu şekillerin ne olabileceği ve neden bu kadar güzel oldukları konusunda okuyucularını düşündürebilmeyi umuyor. Çeviren : Sıdıka Özemre Kaynak : http://www.smithsonianmag.com/science-nature/116113684.html#

PİNEAL GLAND - İÇSEL GÖZ

PİNEAL GLAND - İÇSEL GÖZ

Binlerce yıl boyunca pineal gland insan vücudu ile düşünce alemleri arasında bağlantı noktası olarak tanınmıştır. Diğer boyutlara açılan bir pencere olarak görülmüştür. Zaman içinde bu görüş önemini kaybetse de, bilim yeniden "saklı göz"ün gizli kalmış işlevleri üzerinde yoğunlaşmaya başladı. Gençliğimde babamla birlikte hem gözlemlenebilir hem de paranormal( doğaüstü) konularda sohbet ederdik. Hatırlayabildiğim en ilginç konulardan birisi, hastaların klinik olarak öldükleri halde, geçici olarak fiziksel vücutlarından çıkıp kısa bir yolculuk yaptıkları ölüme yakın deneyimlerdi. Babam,  tıp fakültesindeki çalışmalarından  öğrendiği üzere, insanoğlunun beden dışı gözlemler yapabilmesini sağlayan organların,  fiziksel gözlerden başkası olmadığını vurgulardı. 20 yıl sonra ben kendimi aynı üniversitenin koridorlarında bulduğumda, bir anatomi profesörü, babamla yaptığımız konuşmalar esnasında içine düştüğümüz bir hatayı gözler önüne serdi. Hücreler yumağı arasına gizlenip korunmuş minik,  fakat hayati metabolik fonksiyonları kontrol edebilen bir gizemden bahsetti. Üçüncü Göz Fiziksel dünyamızın ötesini gözlemleyebilen görsel bir organ hayal edin. Hangi ilginç yaradılmışın  böyle meraklı yetenekleri olabilir? İnsanoğlunun! Pineal yapı- başın ortasında gömülü bir hazine, minicik bir beze- sadece dışardan gelen ışığı algılayan gözler olmakla kalmayıp, yapısı aynı zamanda gözlerin ilkel hali gibidir. Pineal gland, seksüel gelişim, metabolizma ve melatonin üretimi gibi çok önemli bedensel fonksiyonların kaynağıdır. Ama bilim adamları, pineal glandde mevcut olan ve basit bir açıklamayla anlaşılamayacak olan bazı özellikler bulmuşlardır Bu organın eşsiz yapısı yüzünden, bilimadamları bu ana kadar gizli kalmış özelliklerinin olduğu sonucuna vardılar. Modern tıp, beynin derinliklerine gömülmüş olan bu bezenin fotoreseptör(ışık alıcı) hücreler içerdiğini keşfettiler. Yine de en etkili görüş, bu özelliklerin evrimimizin başlangıcından itibaren gizli kalmış yetenekleri tanımladığı yönündedir. Bilimin  pineal yapı hakkındaki evrimsel anlayışına göre, bu organ bir zamanlar, kafatasının yüzeyinde yeralan düzensiz sinir lifleri sistemi olarak vardı. İşlevi, özellikle ışık değişimlerini yakalayabilmekti. Bu da,  yırtıcı bir hayvanın saldırısı esnasında, olası kaçış noktalarını görmesini sağlıyordu. Bu anlayışa göre pineal gland, gözler ile benzer işlevi görmekteydi. Tek fark, kafatasının içine doğru gitmesiydi. David Klein'in öne sürdüğü yeni bir hipoteze göre ise, ilkel retinalar hem hareketi yakalamak hem de melatonin üretmek konusunda deneyimliydiler. Zaman geçtikçe, melatonin üretim işlevi serbest bir organ olan pineal glande geçti. Diğer taraftan, memelilerdeki melatonin üreten retinanın dejenerasyonu için henüz tutarlı bir açıklama yapılmamıştır. Bugün pineal gland, endojenleri gizleyen yapı olarak görülse de, çok iyi fotoduyu kapasitesi de olduğu açıktır. Eğer iki göz de çıkarılsa ve bu bezeye frontal bölgeden ışık verilse bile, bu organ yine de gözler gibi uyarana tepki verirlerdi. Bu yüzden bazı bilim adamları pineal glandin dejenere olmuş bir gözden çok daha fazlası olduğunu düşünüyorlar. Peki ya beynin yanlış anlaşılmış diğer pekçok bölümü, bu küçük koni şeklindeki alanda açıklama bulacaksa? Yüksek Farkındalığa Açılan Bir Pencere Dr. Sérgio Felipe de Oliveira'ya göre, pineal gland aktivitesinde artış, önsezi veya meditasyon gibi psişik aktivitelerle çok yakından alakalıdır. Dahası, pineal gland çoklu endojenik fonksiyonlarının yanısıra( hipotalamusun ve biyolojik ritimlerin kontrolü, serbest radikallerden korunma gibi), "Ruh Molekülü" (Sprit Molekül) olarak da bilinen N,N-dimethyltryptamine (DMT)nin salınımından da sorumludur. Bu molekülün serbest kalması, insanoğlunun bildiği en güçlü halusinojenik nörotransmitter olarak kabul edilmektedir. DMT, uyku esnasında, bazı meditasyon çalışmalarında, ölüme yakın deneyimlerde ve halusinojen içeren bazı bitkilerin yenmesiyle artar. Şüpheciler, boyutsal düzlemlere yönelik farkındalık artışıyla ilgili konuların geçerliliğini sorguluyorlar. Bunun yerine, bu deneyimlerin sadece beyindeki birtakım kimyasalların üretimiyle oluşan fenomenler olduğuna inanmayı tercih ediyorlar. Fakat DMT'nin salınımı ( pinealde buna bağlı olarak gerçekleşen değişimleri) ve ölüme yakın deneyimler arasındaki ilişkiyi açıklayamıyorlar. Tüm bunlar insandaki  DMT'nin sonuçları üzerinde kapsamlı çalışmalar yapan Dr. Rick Strassman'ın farkettikleri. Bu araştırma, pineal glande hormonlar üreten,  işlevini kaybetmiş bir göz olarak bakmak yerine, diğer varlık alanlarına açılan içsel bir pencere olarak bakmaktadır. Pineal gland ile ilgili bu görüş yeni değildir. Vedic geleneğine göre 6. çakrayı temsil etmektedir. Hinduizm'de Brahma penceresi, antik Çin'de İlahi Göz, Taoizm'de Niwan Sarayı  ya da Descartes'e göre Ruhun Merkezi. Beynin merkezinde saklanmış bu küçük koni acaba bilimin ulaşamadığı alemleri gözlemleyebilecek potansiyeli ihtiva ediyor olabilir mi? Çeviren : Sıdıka Özemre Kaynak : http://www.theepochtimes.com/n2/content/view/3008/

EVRENİN BİR HOLOGRAM OLDUĞUNA DAİR STEPHEN HAWKING İLE YAPILAN TARTIŞMA

EVRENİN BİR HOLOGRAM OLDUĞUNA DAİR STEPHEN HAWKING İLE YAPILAN TARTIŞMA

String teorisini savunanlar, daha fazla boyut ekleyerek daha seçkin bir evren tanımı yapabileceklerine inanıyorlar. Bazı teorisyenler ise, bir eksit boyut ile evreni gözlemlemenin yolunu bulduklarını düşünüyorlar. Bu çalışma kara deliklerin yapısı konusunda Stephen Hawking ile çok büyük bir tartışmaya yol açtı. Tartışma, olay ufkunun hologram olarak davrandığı farkedildiğinde sona erdi; ki bu hologramda içine çekilen materyalin bilgisi bulunmaktaydı. (OLAY UFKU: Işık ve maddenin artık kaçamadığı bölgeyi sınırlayan kuşağa “olay ufku” adı verilir. Olay ufku, herhangi bir fiziksel incelemede bulunamadığımız bir uzay parçasıdır.) Aynı matematik yoluyla, evrendeki herhangi bir nokta tanımlanabilir. Bu da demektir ki, tüm evrenin içeriği dev bir hologram olarak gözlemlenebilir. Kendisini kuşatan iki boyutlu herhangi bir şeklin yüzeyinde yeralan bir hologramdır bu. Bu yaz düzenlenen Dünya Bilim Festivali'ndeki panelin esas konusu buydu. Festivalde, bu fikrin nasıl oluştuğu, bir bütün olarak evrene nasıl uygulanabileceği ve gelişimde nasıl rol oynadıkları anlatılmaktadır. Stephen Hawking, karadelik içindeyken maddeye ne olduğunu anlatmaya başladığında tartışmaları da başlatmış oldu. Hawking şunları iddia etti: Kuantum mekaniğine göre, kara deliğe giren bir parçacıcığın kuantum durum bilgisi de kendisiyle beraber kara deliğe girer. Bu durum, kara deliğin Hawking radyasyonu denilen radyasyonla kaynamaya başlayıp olay ufkunun dışarısında ayrı bir parçacık yaratırken, içerisindekini yok etmesine kadar bir problem teşkil etmez. Bu süreç, kara delikten kaçabilen parçacığın, deliğin içinde kalan parçacığın kuantum durumuyla bağlantısı olmadığını göstermektedir. Sonuç olarak, bilgi yok olmaktadır. İşte panelde tartışmaya yol açan konu da budur. Kuantum mekaniği söz konusu olduğunda, durum bilgisi asla yok olmaz. Bu sadece bir gözlem de değildir. Panelin katılımcılarından Leonard Susskind'e göre bilginin yok olması paradoks oluşturmaktadır. Çok küçük görünmesine rağmen, yavaş yavaş yayılacak ve sonunda da bildiğimizi sandığımız herşeyde tutarsızlıklar oluşmasına neden olacaktır. Susskind, bilgi kaybolursa, fizik hakkında bildiğimiz herşeyin altüst olacağını söylüyor. Ama malesef Hawking'de tam olarak bunu iddia etmektedir. Nobel ödüllü Gerard't Hooft "Hawking, kuantum teorisini, teorinin kendisiyle hiç uyuşmayan bir sonuç elde etmek için kullandı. Yine de bu çok kötü birşey değil. Bir paradoks yarattı ve paradokslar fizikçileri çok mutlu eder" dedi. Susskind " Söylediklerinde neyin yanlış olduğunu anlamak ve bunu Hawking'in de anlamasını sağlamak çok zordu" dedi. Tartışmalar gittikçe büyüdü. Paneldeki bir diğer fizikçi Herman Verlinde, tartışılanlar hakkında Hawking'in bir görüşü olduğu anlaşıldığında ortamın sessizleştiğini ve Hawking bir görüşe "saçma" dediyse, bunun o kişinin tartışmayı kaybettiği anlamına geldiğini söyledi. 't Hooft, anlaşmazlığın nasıl çözüldüğünü açıkladı. Kara deliğin içine çekilen bilginin ne kadar olduğunu hesaplamak mümkündür. Bunu bulduktan sonra, toplam miktar, bilginin muhafaza edildiği yer olduğu söylenen olay ufkunun yüzey alanı ile ilişkilendirilebilinir.  Fakat olay ufku iki boyutlu bir yüzey olduğu için, bilgi normal madde içinde depolanamaz; bunun yerine olay ufku, içinden madde geçerken bilgiyi tutan bir hologram yaratır. Bu madde Hawking radyasyonu olarak geri çıkarken, bilgi yeniden depolanır. Susskind bunun ne kadar mantıksız olduğunu anlattı. Bildiğimiz hologramlar, ancak içinden ışık geçtiği anda yorum yapabileceğimiz bilgi haline dönüşen girişim desenlerini içlerinde barındırırlar. Mikro seviyede, ilgili bilgi parçacıkları çok uzaklara dağılabilirler ve hangi parçacıkta neyin kodlandığını anlamak imkansızdır. Olay ufkuna gelince de, bu parçacıklar son derece küçüktür. Plank ölçeğinde büyüklükleri 1.6 x 10-35  metredir. 't Hooft " bu parçalar o kadar küçüktür ki, makul bir hacim içerisinde şaşırtıcı miktarda bilgi muhafaza edebilirsiniz.- O kadar ki, bir kara deliğin içine çekilen tüm bilgiyi tanımlayabilirsiniz-"dedi. Susskind: " Bunun bedeli de, bilginin "içinden çıkılmaz şekilde " bozulmasıdır." dedi. KARA DELİKTEN EVRENE Berkeley'den Raphael Bousso, tüm bu fikirlerin yayılarak evreni bir bütün olarak nasıl kuşattıklarını anlattı. Kara delik ve olay ufkundan kurtulabilirseniz, bir yüzeyin muhafaza edebileceği bilgi miktarını tanımlayan matematik aynı şekilde işleyebilir.( Bu çok da şaşırtıcı değildir. Evrenin çoğu, bir kara deliğin içinden çok daha az yoğunluktadır.) Bu evrende, uzayda bir yer kaplayan herhangi bir yüzey, o alanın içerdiklerini tanımlayabilme kapasitesine sahiptir. Matematik o kadar iyi işlemektedir ki, bu tıpkı bir "tuzak" gibi görünmektedir. En azından ona göre. Verlinde, evren skalasında nesnelerin hacimleriyle ölçeklendirildiğinin altını çizdi. Dolayısıyla nesnelerin hacimlerinin tanımını, yüzey alanı ölçeklendirmesiyle yapmak son derece mantıksızdır. Verlinde, pek çok kişinin bu fikri kabullenememesinin nedenlerinden birinin bu mantıksızlık olduğunu düşünüyor. En temel fikir ele alındığında, - Evrenin hologram kullanılarak tanımlanabiliyor olması- panel oldukça tekdüze geçmişti. Susskind bu konuda bir anlaşma sağlandığını düşünüyordu. Ama temel prensiplerin dışına çıktığınızda, herkes kendi fikrini öne sürüyordu ve bu panel boyunca böyle devam etti. Örneğin Bousso, holografik ilkenin "kuantum yerçekiminin bileti" olduğunu düşünüyordu. "Nesneler aynı şekilde yerçekimi yoluyla etkileşim halindedirler ve holografik ilke bunun nedeni hakkında açıklamalar sunabilir"  dedi. (Bunun nasıl olduğu hakkında fikri vardıysa bile herhangi bir açıklama da bulunmadı.) Verlinde de aynı fikirde gibi görünüyordu. Plank ölçeğine yakın nesnelerde, yerçekimi ortaya çıkmaktaydı. Fakat 't Hooft holografik ilkenin, yerçekiminin kuantum yapısından çok daha fazlasını çözmesini umut ediyordu. Ona göre, kuantum mekaniğinin altında çok önemli birşeyler yatmaktaydı. Holografik ilke bir bilmecenin parçasıydı. Çünkü bozulmalar 3 boyutta gerçekleşirken; iki boyutlu bozuma uğramış bir resme yayılmaktaydı ve bu arada da evrenin ışık hızı limitine de uymaktaydı. Bu durum ona göre çok önemli bir şeylerin göstergesiydi ve Hooft bunun kuantum mekaniklerinin olasılık dünyasına göre değilde, biraz daha sebep-sonuç ilkelerine göre oluştuğunu görmeyi diliyordu. Plank ölçeğine yakın bir yerlerde, rastgele olmayan bir dünya umut ediyordu. Paneldeki hiçkimse bu beklentiden heyecan duymadı. Tartışmada, string teorisiyle ilgili problemli konulardan birinin ele alınmaması büyük bir eksiklikti: Matematik çok iyi işleyebilir ve dünyaya daha pratik bir açıdan bakmayı sağlayabilir ama gerçek- fiziksel evrende herhangi bir şeyle bağlantılı mıdır? Hiç kimse bu soruyu ele almaya kalkışmadı. Yine de panel, özel bir durumu ele alarak -maddenin kara delikte kayboluşunu- başlangıç olarak evrene farklı bir açıdan bakmayı sağladı. Daha sonrasında ise Stephen Hawking  yanlış bir fikir üzere olduğu konusunda ikna edildi. Çeviren: Sıdıka Özemre Kaynak : http://arstechnica.com/science/news/2011/07/how-an- argument -with-hawking-suggested-the-universe-is-a-hologram.ars

AYNA NÖRONLAR FAZLASIYLA İSPATLANDI!...

AYNA NÖRONLAR FAZLASIYLA İSPATLANDI!...

Çeviren : Aylin ER Pek  çokları, bizleri insan yapanın ayna nöronlar olduğunu düşünmekte... Beyindeki bu hücreler, sadece bir hareket ortaya koyduğumuzda değil ayrıca  aynı hareketin başkaları tarafından gerçekleşmesini gözlemlediğimizde de ateşlenmektedir. Nörobilimciler, bu “aynalamanın”  başkalarının zihnini “oku”yabilen ve onlarla empati kuran bir mekanizma olduğunu düşünmekteler. Bu bir kişinin acısını hissetmemiz, somurtan birisini gördüğümüzde somurtmamız  ya da gülen bir yüzü görüp gülümsememiz gibi... Bu konudaki problem, ayna nöronların varlığı konusunda şimdiye kadar sadece şüphe ve dolaylı kanıtların olması ancak net bir kanıt bulunmaması idi. Ama şimdi, Curren Biology adlı derginin Nisan 2010 sayısında, Kaliforniya Üniversitesi’nden Nörocerrahi, psikiyatr ve Profesörü Dr.Itzhak Fried ve biyodavranış bilimlerinden Roy Mukamel, Fried’in laboratuvarında doktorasonrası çalışmasını yapan bir arkadaşı ve onların meslektaşları insan beynindeki ayna nöronların ilk defa doğrudan tespit edip, kaydettiler. Araştırmacılar, hem tek hücre aktivitelerini hem de çoklu hücre aktivitelerini, ayna nöronların bulunduğu düşünülen beynin sadece motor bölgesinde değil, ayrıca görsel ve hafızaya ait olan bölgelerinde de kaydettiler. Ayrıca, araştırmacılar ayna nöronların belirli altkümelerinin bir aksiyonun ortaya çıkışı sırasında aktivitelerini arttırdıklarını ve bir aksiyon sadece gözlemlendiğinde (observed) ise aktivitelerinde azalma olduğunu belirtmekteler. Bu çalışmanın başında bulunan Roy Mukemal şöyle ifade etmekte: “Bir davranışı gözlemlerken hücrelerin ortaya koyduğu düşük aktivitenin gözlemleyicinin otomatik olarak aynı davranışını gerçekleştirmesini sınırladığını ve bunun da ötesinde, ayna nöronların altkümelerinin, kendi davranışlarımızdan diğer insanların davranışlarını ayırt etmeye yardımcı olduğunu varsayıyoruz.” Araştırmacılar, Kaliforniya Üniversitesi Ronald Reagan Tıp Merkezi’nde tedavi görmekte olan  21 zorlu epilepsi vakasına sahip hastaların beyinlerinden datalarını elde etmişlerdir. Hastaların nöbet geçirme durumunu farkedip, olası-potansiyel cerrahi müdahele için kafaiçi derinlikli elektrodlar yerleştirmişlerdir. Elektrodların yerlerinin belirlenmesi sadece klinik kriterlere göre olmuştur; araştırmacılar, hastanın da rıza ile, aynı elektrodları  araştırmalarını “desteklemek” için kullanmışlardır. Deney üç kısımdan oluşmaktadır: Yüz ifadeleri, kavrama, ve bir kontrol deneyi ... 21 hastanın toplamda 1.177 nöron aktiviteleri, hastaların yüz mimik ve kavrama aksiyonlarını hem sergilediklerinde, hem de gözlemlediklerinde kaydedilmiştir. Gözlemleme safhasında, hastalar, bir laptopta gösterilen çeşitli fiilleri gözlemlerler. Aktivite safhasında, hastalara görselolarak sunulan bir kelimeyi fiile dökmeleri istenir. Kontrol deneyinde, aynı kelimeler onlara verilir ama bu sefer bir fiil ortaya koymamaları söylenir. Araştırmacılar, nöronların hastanın hem bir faaliyeti gerçektirdiğinde hem de bir faaliyeti gözlemlediğinde nöronların ateşlendiğini ya da büyük bir aktivite gösterdiğini tespit ederler. Tepkimeyi veren ayna nöronlar, tek hücre seviyesinde tepkime veren aynalamanın gerçekleştiği iki nöral sistem olan orta frontal korteks ve orta temporal kortekste yer almaktadır ki bu daha önceleri  maymunlarda bile kayıt edilmemişti. Bu yeni buluş göstermektedir ki, ayna nöronlar insan beyninde, daha önce düşünülenden çok daha fazla bölgede bulunmakta. Eğer değişik beyin bölgeleri değişik fonksiyonlar yerine getirmekte ise —  hareket seçiminde orta frontal korteks ve hafıza da orta temporal korteks— araştırma, ayna nöronların  diğer insanların fiilerini zengin ve kompleks bir aynalama sağladığını belirtmekte... Çünkü ayna nöronlar, hem kişinin bir fiil ortaya koyduğunda hem de o fiili gözlemlediğinde ateşlenmekte. Bu “aynalama” diğer insanların duygularının ve niyetlerinin, fillerinin otomatik olarak anlaşılacağı nöral bir mekanizma olduğu düşünülmekte. “Araştırma, bu eşsiz hücrelerin dağılımının kişinin kendisi ile diğerleri arasındaki bağlamı-ilişkisi daha önceleri düşünülenden çok daha geniş-kapsamlı olduğunu göstermekte”, diyor bu araştırmanın uzman yazarı ve Kaliforniya Üniversitesi Epilepsi Cerrahi Programı direktörü Roy Fried. Mukemal ise şunları ekliyor: “Bu ayna nöronların işlev bozukluğu hastalıklara örneğin otizm, ki klinik işaretler, sözel ya da sözsüz iletişimde, taklitte ve başkalarına duyulan empatide zorluklara yol açabileceğini de içerebilmekte. Dolayısıyla, ayna nöron sistemini daha  iyi anlamamız, bu çeşit hastalıkların tedavisinde daha iyi stratejiler oluşturmamıza yardımcı olabilir.” Bu makale http://newsroom.ucla.edu/portal/ucla/ucla-researchers-make-first-direct-156503.aspx ‘den İngilizce’den Türkçe’ye çevrilmiştir.

Bilincimdeki "BEN"

Bilincimdeki "BEN"

Bilincimdeki ben, ASLA değilim bir başkasının bilincindeki ben!. Bilincindeki sen, asla değilsin benim ya da bir başkasının bilincindeki sen!. Ben, veri tabanına göre oluşmuş bir hayâlden başka bir şey değilim senin bilincinde!… Ve sen, veri tabanına göre oluşturduğun kendi tasavvur ve hayâline demedesin, Ahmed Hulûsi!. Oysa, ebeden beni tanıman mümkün değil! Sen de, benim için öyle!. Eğer anlarsan bu anlatmak istediğimi, fark edersin ki, her an daima yanlızca hayâlindeki kişilerle berabersin; asla karşındakiyle değil! Bu dünya yaşamında da böyle, ötesinde de… Herkes, veri tabanına göre kendi hayâl dünyasında yaşamada!. Başkalarını da, tanıdığını sanarak, onlar hakkında budalaca yorumlarla yorulup, ömür tüketmede!. Oysa, o yorumlarının tümü, karşısındakine değil; kendi hayâlinde yarattığı ve karşısınındakinin adını taktığı kendi hayalindeki yarattığına; yani kendine dönük!… Asla karşısındakine ulaşmıyor!. Her birim, karşısındaki sûrete göre veri tabanının oluşturduğu hayâl dünyasındaki kişileri yorumlayıp; veri tabanına GÖRE onları değerlendirerek, cehennem ya da cennetinde yaşamada!. Akıllı insan, şimdiden cenneti yaşar “ALLAH”a teslim olarak… Ahmak da, her şeyin ille de kendi arzuladığı gibi olmasını istemede devam ederek cehennem eder yaşamını!.

BEYNİNDEKİ HOLOGRAM DÜNYAN

BEYNİNDEKİ HOLOGRAM DÜNYAN 15 Şubat 2010

İster inan ister inanma... İster kavra ister kavrama! İşte mutlak bilimsel gerçek! Hayal dünyanda yaşıyorsun! Görüyorum dediğin; algıladığın her şey, beyninin içinde oluşan bir (3D değil) çoklu D hologramik dünyan! Beyne gelen beş duyuya dayalı veya beş duyu ötesi tüm elektromanyetik dalgalar, bu organ tarafından veritabanına göre değerlendirilerek, beyninin içindeki hologramik çok boyutlu görüntü halinde dünyanı (kozanı-cocoon) oluşturuyor! Yani dış dünyada değil, beyninin içinde oluşan hayal dünyanda yaşıyorsun kim olursan ol! Algıladığın ve hüküm verdiğin her şey, algıladığının sûreti kadarının yani bir enstantanesinin, dünyanda oluşan simgesi! Herkes kendi dünyasında yaşamakta ve yaşayacak sonsuza dek! Dünyan ne kadar gerçek geliyorsa sana, cennetin veya cehennemin de o kadar gerçek olarak sonsuza dek yaşanacaktır! Herkesin, dünyasındaki her şeyi, veri tabanını oluşturan değerlerine göre yerleştirdiği şeyler... Sevindiren, mutluluk veren ya da üzen yakan her şey, veritabanını oluşturan değerlerin yüzünden meydana gelmekte! Şimdi yenilenme zamanı işte!. Kuantum potansiyelin; Kozmik elektromanyetik açılımın; ve de beyin adıyla bilinen dalga dönüştürücünün ürettiği çok boyutlu hologramik dünyaların varlığını keşfetme süreci! Bu yazıda artık bunları da açıklamaya çalışalım ki; kuantum kafe, kuantum healing, kuantum pasta, kuantum esma saçmalıklarına belki son verebilelim, hiç olmazsa anlayabilenler indinde! Ama önce şunu iyi bilelim... Allah Rasulü Hz. Muhammed aleyhisselâmın, Kurân-ı Kerîmin ve tüm hakikat ehli zevatın  geçmişin şartları içinde misâl yollu, işaret yollu, mecaz yollu anlatımlarının, bugünün bilimsel bulguları eşliğinde yeniden değerlendirilip, verilmek istenen mesajın yepyeni anlamının sıfırdan kurgulanması zamanı!. Yeryüzünde açığa çıkmış en muhteşem beyin Allah Rasulü Muhammed Mustafa aleyhisselamın bütün bildirdikleri kesin gerçeklerdir. Anlayabilirsen... Veri tabanın yeterli ise... Kurân-ı Kerîm mutlak gerçekleri dillendirmiştir "OKU"masını öğrendiysen! Hz. Âli'den yakın tarihlere kadar yaşamış tüm hakikat ehli, müşahede ettikleri gerçekleri çeşitli misal veya işaretlerle anlatırken hep aynı sistemi "İKRA-OKU"yarak anlatmaya çalışmışlardır. Konuya bir misâl ile girelim; her şeyi misâllerle anlattık vurgusu çok yapıldığı için geçmişte Kutsal BİLGİ kaynağımızda... Bugün televizyonundan DLNA ile veya blu-ray player üzerinden Youtube'a bağlanıp Avustralya'dan yüklenen veriyi -görüntüleri anında seyreden; Türkiye’den Japonya veya Amerika'yla anında görüntülü görüşen sizi,  alıp ışınlasalar bin sene önceki elektrik nedir hayal edemeyen bir topluma... Şu an yaşadıklarınızı kullandıklarınızı nasıl anlatırdınız onlara? Anlatmak için kullanacağınız örnekler onlara ne kadarıyla olayın gerçeğini yansıtırdı? Verdiğiniz misallerden yola çıkarak olayın ne ve nasıl olduğunu ne kadar kavrayabilirlerdi? İşte dünküler, beynin bugün farkında olmadığımız özellikleri aracılığıyla, bugün henüz fark edemediğimiz ya da ucundan kıyısından farkındalığını yaşadığımız sistemin gerçeklerini mecazla, misalle, işaret yollu anlatmaya çalışmışlardır. Ne var ki, o kapasiteye sahip olmayanlar misallere mecazlara, anlayışlarına göre hayali oluşumlar giydirerek konunun özünden bambaşka yollara sapmışlardır. Öyle ise bugün yapılacak ilk iş... Din ayrı şeydir bilim ayrı şeydir safsatasını bir yana koyup... Bilimsel gerçekliklere dayalı bir şekilde Din-sistem anlayışını yeni baştan kurgulamaktır!. Çünkü,  bilimselliğin çalışma alanı olarak deşifre edilmeye çalışılan Sistem, yapı gerçekte Din kapsamındaki kişiler tarafından bir şekilde "OKU"narak, misaller veya mecazlarla anlatılmaya çalışılmış yapının ta kendisidir!. Hz. Muhammed aleyhisselam veya hakikat ehli zevat tarafından işaret yollu bildirilen realite gerçekte günümüz biliminin çözmeye çalıştığı alandan farklı bir şey değildir! Bu yüzdendir ki "DİN" denince hayali kurgular üretmek yerine; algılayabildiğimiz gerçekliklerin ne şekilde mecaz ve misallerle anlatılmış olduğunu çözme noktasında olmalıyız. Bunu yapmazsak ne olur? Bilimsellikten ve "DİN"in gerçeğinden ayrı düşmüş çağdaş fikir akımları ve kabuller etkisi altında "DİN" kapsamında vurgulanan Evrensel gerçekleri değerlendirmemiş olduğumuz için sonsuza dek yanarız! Tanrı kavramına dayalı din anlayışınızdan, "Allah" adıyla işaret edilene dayalı "DİN" anlayışına geçip, tüm olayı en baştan buna göre kurgulamazsanız, tüm hayal ettiklerinizin bir balon gibi patladığını gördüğünüz günde asla geri dönüşünüz olmayacaktır!. Öncelikle, tek şansınız, Hz. Muhammed aleyhisselâmın "Allah" adıyla neyi anlatmaya çalıştığını fark etmenizdir!. O ötenizde, gökte oturan bir tanrıdan asla söz etmiyor! Ötedeki bir tanrıya yönelmenden söz etmiyor! O, ötesindeki bir tanrının postacı-elçisi, "prophet", "messenger" değil! Bunlar çağdışı ilkel tanımlamalar! O, Allah Rasûlü!  Eğer DİN konusunu anlamak istiyorsanız öncelikle konuya, dışa öteye uzaya bakan bakış açısıyla değil, beyninizin derinliklerine yönelerek, derununuza yönelerek, varlığın içselliğine yönelerek hakikatinizi araştırmak zorundasınız! Ya da çölden gelen cahil kadın gibi "tanrı tek ona inanıyorum" deyip parmağınızla yukarıya işaret edeceksiniz! Neyse konuyu fazla yaymadan özetlemeye çalışayım... Öncelikle de şunu belirteyim ki, burada yazacaklarımın  detaylı bilgilerini internette Youtube'da bilim adamlarının ağzından İngilizce olarak dinleyebilir, ya da www.okyanusum.com dan bir kısmını Türkçe izleyebilirsiniz. Kuantum Potansiyel... Evren içre evrenlerin bir hayal, bir tasarım alanı olarak mevcut olduğu her türlü şekil, sınır, mekân gibi kavramların söz konusu olmadığı; varlığında sonsuz anlam yaratan... Tasavvuftaki tanımlamasıyla "Esmâ mertebesi"! Bu potansiyeldeki sayısız sonsuz özelliklere çeşitli "Allah isimleri"  ile işaret edilmiş. Burada lokalize isim müsemmaları mevcut değil.  "Aliym" ismiyle işaret edilen özellik dolayısıyla bu potansiyel kendini ve potansiyelini bilir ve sonsuz potansiyelini "seyr" eder.  İşte tasavvufta "ilmiyle ilmini ilminde seyreder" denilen boyut budur.  Fatiha Suresindeki "Elhamdulillahi Rabbül âlemiyn, Er Rahman-ir Rahiym" ayetlerinin bir işareti de bu husustur. "Vahdet-i Şuhud" bu potansiyele işaret eder. Her şey bu boyutta olup bitmiştir! Bu boyutun açılımından, tecellisinden, açığa çıkmasından vs. söz edilmez; edilemez! Kozmik Elektromanyetik açılım boyutu... Kuantum potansiyelin ilminde, ilmiyle yaratılmıştır!. 2. Hayâl âlemidir!. Âlemlerin aslıdır!. Varlığı vehim nurundan oluşur! Dalga okyanusudur! Algılanan ve algılanamayan her yapı veya özellik bu boyutta dalga boylarından oluşmuştur. Türüne göre oluşmuş beyinler, bu dalga boyu yapının bileşimsel -convertörler- dönüştürücüleridir. "Mâliki yevmiddin" âyeti buraya işaret eder. "Vahdet-i vücûd" anlatımı bu plana aittir. Beyinler... Tüm varlıkta, dalga dönüştürücüsü olarak var olmuş dönüştürücülerdir. Birimlerin çok boyutlu hologramik dünyaları bu dönüştürücüler tarafından oluşmakta; her birim kendi hologramik dünyasında yaşamaktadır; dışsallıkta yaşadığını sanarak! "İyyake na'bbudu ve iyyake nastaiyn" den itibaren bu oluşumu açıklar. Ruh... Manalar toplumu demektir. "Sen bu işin ruhunu anlamamışsın" cümlesindeki manası itibariyle! Aynı zamanda hayatiyete işaret eder. Her birim canlıdır, varlığı hayatiyetidir; hayatiyeti de ilmidir! Hayat ve ilim ayrılmaz iki vasıftır! İlim açığa çıkış kapasitesine göre şuur veya bilinç adlarını da alır. Hayat sahibi olan canlının varlığının ihtiva ettiği anlam "ruhu"dur! Bu mana itibariyle, Kozmik elektromanyetik açılım boyutu, Ruh-u Azam diye tanımlanmıştır. Aklı evvel'dir; Hakikati Muhammedî'dir.   Unutmayalım ki bu isimler obje değil, bir özelliğe işarettir! "Allah" adıyla işaret edilen... İndinde bir "nokta"dır Kuantum potansiyel!. İlmimize göre, sayısız "nokta"lardan bir nokta! Zat'i ilminde var olan "nokta"lardan bir nokta; "Esmâ" âlemlerinden bir âlem! " Zatıyla Esma'sını bilen; Esma'sında kudretini seyreden! İsimleriyle işaret edilen özelliklerden yaratılmış ruhların her birinde bir özelliğini açığa çıkaran, çıkardığı özelliklerle seyreden! "Ben"likleri yaratıp, her ben de "Ben" diyen!. Ve dahi tüm algılayan ve algılananlardan beri olan! Tek diyebileceğimiz bu konuda: "ALLAHU EKBER"! (bu konuda daha detaylı bilgi "Ekberiyet" isimli yazıda) Bu kısa toparlama ve özetten sonra şimdi gelelim "DÜNYALARIMIZA" ve beyin konusuna... Şu an için fark etmemiz ve kavramamız gereken en önemli konu beynimizin nasıl çok boyutlu hologram dünyamızı oluşturduğu hususudur.  Biz dış dünyada bilfiil yaşadığımızı sanırken, nasıl oluyor da gerçekte kendi hayal dünyamızda kozamızda yaşıyoruz? Hayal içinde hayal içinde hayal; olarak tanımlanan çok boyutlu hologramik dünyamızın hâli hazır şartları nasıl oluşuyor ve gelecekte ne olacak? Dışsallıkla bağlantı noktası neresi dünyamızın!. Herkes kendi dünyasının efendisi! Kralı veya kraliçesi... Başkaları o dünyada yalnızca figüran, yardımcı aktör veya aktris! Herkes, çevresindekilerden kendisine yansıyan kadarına göre ona bir rol biçerek dünyasının içine alıyor ve dünyasında onunla eğleniyor veya ağlıyor! Beyin bir dalga dönüştürücüsü demiştik... Dışarıdan beş duyu ya da ötesi kanallardan kendisine ulaşan sayısız dalgalardaki ruhu (manayı-anlamı) mevcut veri tabanındaki bilgilere GÖRE değerlendirerek ona bir hüküm veriyor ve onu hayal ediyor! Tıpkı TV'ye gelen dalgaları dönüştürücünün açıp-dönüştürüp ekranda görüntülenen suret haline getirmesi gibi!. Böylece ta en küçük yaşlardan başlayarak, dış dünyada bilfiil yaşadığımızı sanarak,  beynimizin içinde çok boyutlu hologramik dünyamızda yerimizi alıyoruz! Biraz daha açalım oluşumu... Bilimsel olarak kesinlikle tespit olmuştur ki... Görüyorum, duyuyorum, tutuyorum dediğiniz her şey, gerçekte, çeşitli şekillerde beyin adını verdiğimiz dalga çözücüye ulaşan çeşitli frekanstaki dalgaların, veri tabanındaki önceki verilerin değerlendirilmelerine göre çözülüp; beyin içindeki hayal dünyayı oluşturan görüntü diye ya da duyma diye  ya da dokunma diye tanımlanan dalga boylarına dönüştürülmesi (convert edilmesi) sonucu bilincin içinde yaşadığı çok boyutlu hologram yapı olarak oluşmasıdır!. Kısacası, tümüyle size özel dünyanızda yaşamaktasınız, doğduğunuzdan bu yana ve ölümsüz olarak sonsuz gelecekte! Beyninize, görüyorum dediğiniz kişi veya nesnelerden yansıyanlar ise, asla bizatihi o kişi veya nesne olmayıp; yalnızca o anki enstantanesidir; tıpkı ard arda çekilen fotoğraf kareleri gibi! Bu enstantaneleri beyniniz önceki veri kayıtlarına göre değerlendirmektedir! Yani, siz gerçekte, beyninizin içinde yaşamaktasınız ve hayatınız o enstantanelerin oluşturduğu albümler arasında dolaşarak geçmekte! Beden vefat edince de beş duyu aracılığıyla dışarıdan gelen enstantaneler tümüyle kesileceği için; bütün yaşamınız beyninizin oluşturduğu o kozanızın-dünyanızın içindeki albümler arasında geçecektir tıpkı rüya olayında olduğu gibi! Daha sonra da içinde bulunduğunuz boyutun canlılarından alacağı sinyallere göre, gene dünyasında, veri tabanına göre değerlendirmelerle yaşamını sürdürecektir! Beyin genelde kendisine en güçlü yansıyan enstantaneleri ana veri gibi kabul ederek onları bir türlü "cache"e -ara bellek- alır yöneldiğinde hemen hatırlamak için.  Bilgisayarınız internette bir yazıyı veya bir sayfayı nasıl "cache"ine alır ve o "cache"i temizlemediğiniz takdirde, eskiden alınmış ara bellekteki bilgiyi önünüze getirir. Benzeri şekilde, mesela bir kişiyi düşündüğünüzde de, ona dair en güçlü yerleşik enstantaneleri düşünce alanına getirir. Böylece o kişiyle karşı karşıya olduğunuzda, hiç farkında olmadan o kişi hakkında, üç veya beş veya 20 yıl önceki kayda girmiş enstantanelerdeki hüküm veya yorumunuza dair bakışla değerlendirme yaparsınız. Bu da kilitlenmenin bir başka türüdür. Bu konuda Allah resulu bir uyarı da yapmıştır mesela... "Bir kişiyi bir sene hiç görmemişseniz, bir yıl sonra gördüğünüz kişi, sizin bir yıl önceki gördüğünüz kişi değildir." Bu sebepledir ki, Kişiler hakkında geçmişe dönük kilitlenmelerden kurtulup, "yani cache"i, hızlı bilgi getirme belleğini sık sık temizleyip; yaşanılan andaki enstantanelere göre yeni objektif değerlendirmeler yapmak gerekir. Burada şunu da hatırlatalım... Göze göre et olarak görülen bildiğimiz beyin, orijini itibariyle nöron altı yapısıyla sanki bir frekans yumağı şeklinde bir yapıdır ki, henüz günümüz bilimi olayı bu boyutta değerlendirme yetisinden mahrumdur. İşte bu hâli itibariyle de "RUH" adıyla anılır. Aslı "Nur" diye tanımlanır. "NUR", ilimdir! Data'dır! Çünkü aynı zamanda bir anlam paketidir bu yapı. ve ölümsüzdür. Ebedi yaşar! Bu yüzdendir ki, "ölüm tadılır" denilmiştir; ölüp yok olunmaz! Karşınızdaki kişi de aynı şekilde kendi kozasında (cocoon) veya başka bir deyişimizle çok boyutlu hologramik dünyasında yaşamaktadır. Onun dünyasından, bedenselliğine yansıyan anlık enstantaneler ise, size yansıdığında, bu beyin dediğimiz dönüştürücünüzde, eskilerin hayal adını verdiği çok boyutlu hologram olarak dünyanızda yerini almaktadır değer yargılarınıza GÖRE! Her insan dünyaya yalnız gelir, yalnız yaşar ve yalnız gider sözünün dayandığı realite de budur! Hz. Muhammed aleyhisselamın "dünyanızda..." belirlemesinde bahsettiği şey de budur ki; anlamı, "sizin değer yargılarınıza göre oluşmuş dünyalarınız içindekilerden..." demektir müşahedemize göre. Kimimizin evi - çok boyutlu hologramik dünyası - kozası saraydır; kimimizin ki çöplük ev! Hani şu gazetelerde gördüğünüz çöplük evler türü... Adam çıkar, kendi değer yargısına göre en değerli bulduğu çöpleri, atıkları toplayıp evine doldurur da; nihayet pis kokulardan zabıta gelip evi temizlemek zorunda kalır ya... Bazılarının da çöplük evi bile yoktur; onlar "homeless", halk diliyle beyinsizdir! Dünyanız, sonsuza dek, içinde yalnızca sizin yaşayacağı bir dünyadır!. İçine yerleştirdiğiniz nesneler, değerler ve kişi enstantaneleriyle oluşan o hayal dünyanız ya cennetiniz olmaktadır-olacaktır ya da cehenneminiz!   Her an dışsallıktan beyninize ulaşan dalgalar daha önceden evinize yerleştirmiş olduğunuz ya çerden-çöpten fikirlerin değerlerine göre değerlendirilecektir. Ya da evrensel (sünnetullah) değerlere göre değerlendirilip ona göre yeni eviniz inşa olacaktır. Sonsuza dek; dünya-berzah, mahşer, cehennem ve cennet aşamalarında hep dünyanızda-kozanızda olarak yaşamaya devam edeceksiniz aldığınız enstantanelere göre değerlendirmelerinizle. Vefat ile beden yaşamı sona erdikten sonra yani bildiğimiz beyin ortadan kalktıktan sonra dahi, mevcut beynin back-up ı hükmündeki dalga yapılı beyninizle bu anlattığım şekilde devam edecektir. Kurân-ı Kerîm ve hadislerde anlatılan tüm aşamalar haktır, doğrudur yaşanacaktır; bu anlattığım esaslara göre... Kurânı Kerîm'in çözümü isimli çalışmamızı bu anlayışla okuyabilirseniz, bu güne kadar okuduklarınızdan bambaşka bir anlatım ile karşılaşacaksınız ha keza! Âyet veya hadislerdeki derinliği düşünemeyenlere göre süre giden, "insanın kuyruk kemiğinden bedeni yeniden oluşacak ve bu et-kemik bedenle yaşamına devam edecektir" anlayışı eski çağdışı bir anlayıştır. Misali anlatımı değerlendirememekten kaynaklanmaktadır. "Güneş dünyaya 1 mil mesafeye gelecektir" hadisindeki mucizevî bilgi, günümüzün güneş büyüyüp dünyayı buhar edecektir bilgisiyle tümüyle örtüşmektedir. Bu durumda dünya ortada kalmayacaktır ki, toprak kalsın, içinde kuyruk kemiği kalsın! Bu ifade, insanın ölüp yok olmayacağına yaşamına devam edeceğine misal olması için kullanılmıştır. Keza, Yahudi bilginlerinin sorusuna cevap mahiyetinde olan âyeti de derinliksiz Müslümanlar kendi üzerlerine almışlar; "RUH hakkında az bir ilim verilmiştir size" diyen hitap soruyu soran Yahudi âlimlerine olduğu halde; bunu hiç bir Müslüman bilemez diye değerlendirmişlerdir. Gazalî bu konuda özetle şöyle diyor olayın anlattığım gelişimini açıkladıktan sonra... "RUH'un hakikati ve mahiyeti bilinir. Bunu bilmeyen veli olmaz zaten!" Senin ruhun, bizatihi varlığındır! Dünyandır! "Ruhlarınız bedenlerinizdir; bedenleriniz ruhlarınız" Hadisini düşünün. Sen, şu an dünyandan ibaretsin! Ne var ki... Bildiğin bu dünyan, bilincin ötesinde "halife" diye tanımlanmış olan derûnî bir yanın da var! Oysa, Kozmik Elektromanyetik açılım boyutuna açılan bu kapından habersizsin! Dünyana aldıklarını, o derûnî yanına (Esmâ mertebesi özelliklerine) açılan kapıyı açıp, arkasından aldıklarınla oluşturursan işte o zaman dünyan cennet olur ve yolun sonu Allah'a erer! "Arınıp saflaşan, gerçekten kurtulmuştur!" (Kad efleha men tezekkâ) âyeti, dünyanı arındırmaktan söz etmektedir. Kozan olan hayal dünyan, genlerinden gelen ve çocukluğundan beri oluşan şartlanmalarının getirisi olan değer yargılarıyla dolmuştur. Veri tabanın tamamıyla şartlanmalarına dayalı değer yargılarıyla oluştuğu içindir ki, yaşamına da bunlara göre yön verirsin. Kısacası yaşamın, dünyan tümüyle dışsallık üzerine kurgulanır! Asla farkında değilsindir, dışarıda değil kendi kozan olan dünyanda geçtiğini bütün ömrünün! Her gece, algılamakta olduğun tüm kişi ve nesne enstantanelerinden uzaklaşıp, dünyanın görüntüleriyle yaşadığın halde; "dünyanda-kozanda yaşam" deneyimini tattığın halde, bunun anlamını ve işaretini hiç düşünmezsin!. Uyku adını verdiğin kozanda dünyanı yaşama sürecinde, ne yanındaki eşin kalır ne bitişik odadaki çocuğun ne de diğer yakınların! Bedenin vefat edip ölümü tattığında (bedensiz yaşama geçtiğinde de) tüm bedenselliğinin dışsallığındaki enstantane kişilikler ve nesneler geride kalır, sen dünyandaki değerlere göre, o boyutta karşılaştığın olayları değerlendirerek sonsuz yolculuğuna devam edersin. Koza-dünyan yaşamını fark etmeyip, dışsallığı gerçek sananlara, bu gerçeği geçmişte bilimsel yollarla anlatma imkânı olmadığı içindir ki; "DİN-SİSTEM" iman esasına dayalı olarak, mecaz ve işaretlerle, misallerle  anlatılmıştır hakikat ehli olan Rasuller, Nebiler, Veliler tarafından. Amaç, kişinin şartlanmalarındaki değerlere göre oluşmuş, dışsallığın enstantaneleriyle bezenmiş çerden-çöpten evini arıtarak, orayı sultana yakışır saray haline dönüştürmektir. Sultan, Allah adıyla işaret edilenin, isimlerle işaret edilen özellikleriyle yaşayandır! "Halife"dir! Kozasını delebilen, kozmik elektromanyetik açılım boyutunun, dalga okyanusunun nimetleriyle yaşar "veli" olarak... Dünyası da cennet olur... Hadis: "Cennet yaşamında her kese bir dünya verilecektir ki en küçüğü bu dünyanın 10 misli... Ve orada dilediğin senindir denilecektir"... Yani herkes dünyasının efendisi olacaktır. Dünyası çöplük ev olarak kalanlar, ya da "homeless"-"evsiz"ler de, beynini değerlendirememenin sonucunu yaşayacaklardır sonsuza dek yanarak! Esasen Beyin konusunda yazılacak çok şey daha var... Bugün yazılanların bir kısmını 1966 yılında yazılmış "Tecelliyât" kitabında; bir kısmını 1978 yılında  "Evrensel Sırlar" (basımı 1990) okumuştuk. Günümüz bilimin ulaştığı gelişmeler ise konuya son noktayı koydu bu yazıda açıkladığımız alanda. www.okyanusum.com adresinde videolar bölümünde beyinle ilgili son bilimsel açıklamaları izleyebilirsiniz. Umarım Allah nasip etmiştir de bu konuda daha ileri düzeyde bilgileri ve konunun çeşitli bağlantı noktalarını; akla takılacak çeşitli soruların cevaplarını yazarım, ömrüm elverirse. Şu kesin gerçektir ki, evini yenilemeyenler, tüm değerli sandıkları nesnelerinin ve enstantane yakınlarının bir değer ifade etmediği süreçte büyük hüsran yaşayacaklardır! Ya aklını kullan ilmi değerlendir; ya da Allah Rasulü Muhammed Musatafa aleyhisselama teslim ol, dediklerini yaparak evini arındır! Başka yol yok kurtuluşun için. AHMED HULÛSİ 15 Şubat 2010 www.ahmedhulusi.org

DÜNYANDASIN! Dünya'da değil!

DÜNYANDASIN! Dünya'da değil! 25 Mayıs 2010

Bir cisimden gelen ışık, retina üzerine düşer ve daha sonra işlem görmesi için beyinde otuz kadar farklı görme merkezine iletilir. Göz merceğinden geçen ışık, gözün arka tarafındaki ağ tabakanın üzerine baş aşağı ve iki boyutlu bir görüntü bırakır. Ağ tabakadaki çubuk ve koni hücreler, bazı kimyasal işlemlerden sonra bu görüntüyü elektriksel akıma dönüştürür. Bu elektriksel akımlar, göz sinirleri aracılığı ile beynin arka kısmında yer alan görme merkezine götürülür. Beyin ise bu gelen sinyali anlamlı ve üç boyutlu görüntüler haline getirir. Craig Hamilton'un belirttiği gibi, "bu şimdiye dek hiç kimsenin tatmin edici bir çözüme ulaştıramadığı bir problemdir. Fakat yine de bizim anlamamız gereken, gözlerinizin her biri resmin farklı bir kısmını görür ve beyniniz ise bunu bir bütün haline getirir". Yapılan bu tanımlar, oldukça genel anlamda gözün nasıl gördüğünü tarif etmektedir. Gözler, bize dış dünyadaki, aslını hiçbir zaman bilemeyeceğimiz bir görüntünün oluşum safhalarının ilk aşamasını temsil ederler. Dışarıda var olan dünya, gözden geçen ışık sayesinde, elektrik sinyalleri yoluyla, içimizde, beynimizin oldukça küçük bir noktasında var olur. Başımızı kaldırıp etrafımıza şöyle bir baktığımızda gördüğümüz görüntü uçsuz bucaksız da olsa, aslında beynimizin içindeki bu küçük noktada oluşur. Bu uçsuz bucaksız görüntünün aslının, gördüğümüz görüntüye benzeyip benzemediğini ise hiçbir zaman bilemeyiz. Cambridge Üniversitesi matematik ve teorik fizik bölümünden Peter Russell, bu gerçeği şu şekilde özetler: Bir ağaca baktığımda, doğrudan ağacı görüyormuşum gibi gelir. Ne var ki bilim, tamamen farklı bir şeyin gerçekleştiğini söylemektedir. Gözden giren ışık retinada kimyasal reaksiyonları tetikler, bunlar beyne giden sinir lifleri boyunca hareket eden elektrokimyasal impulslar meydana getirirler. Beyin aldığı verileri analiz eder ve sonra dışarıda var olan şeye dair kendi görüntüsünü meydana getirir. Daha sonra ben, ağaç görüntüsünü görürüm. Ama benim asıl gördüğüm ağacın kendisi değildir, sadece zihnimde oluşan görüntüsüdür. Bu, tecrübe ettiğim her şey için geçerlidir. Bildiğimiz, algıladığımız ve hayal ettiğimiz her şey, her renk, ses, duygu, her düşünce, her his zihinde meydana gelen bir şekildir. Bunların tümü zihnin kendi şekillendirmesidir. Tüm bunlar, bizi önemli bir gerçeğe götürmektedir: Biz hayatımız boyunca, dünyayı bizim dışımızda zannederiz. Oysa dünya, her şeyiyle bizim içimizdedir. Bizler, dışımızda zannettiğimiz dünyayı aslında beynimizin içindeki küçücük bir noktada görürüz. Dışarıdaki dünyanın aslını doğrudan göremediğimize ve her şey beyinde oluşan bir algı olduğuna göre, acaba gören gerçekten "göz"müdür? Bizler, hayatımız boyunca tüm dış dünyayı gözlerimizle gördüğümüzü zannederiz. Oysa gözün görme işlevini gerçekleştirmesi için yapılan bilimsel tanım, görenin göz olmadığını anlatmaktadır. Gözler ve gözlere ait olan milyonlarca sinir hücresi, sadece görme olayının gerçekleşmesi için beyne mesaj ileten kablo görevine sahiptirler. Retina, kendi üzerine düşen ışık parçacıklarını algılar ve bunları elektrik sinyaline dönüştürerek beyne iletir. Yani burada söz konusu olan; havadan gelen ışık dalgaları, yağ, protein ve sudan oluşmuş retina ve iletilen elektrik sinyalleridir. Beyinde; bahçede koşuşan çocuklar, mavi bulutsuz bir gökyüzü, denizi yararak yüzen gemiler yoktur. Var olan şey, sadece elektrik sinyalleridir. Peki beynimizde tüm bu algıların oluştuğu, görüntülerin canlandığı, seslerin duyulduğu, kokuların oluştuğu bir yer var mıdır? Beyni dikkatlice inceleyecek olsak, birbiriyle etkileşim içindeki nöronlar ve bunların arasındaki kimyasal ve elektriksel bağlantılarla karşılaşırız. Ama beynin hiçbir yerinde renklerin, şekillerin, yazıların ve dış dünyaya ait diğer şeylerin görüntülerini bulamayız. Beynin hiçbir yerinde, yaprakları hareket eden yeşil bir ağaç, alışveriş yapan kalabalık, evler, arabalar, mobilyalar yoktur. Beynin hiçbir yerinde bize gülümseyen bir dostumuz, annemiz veya babamız yoktur. Okumakta olduğunuz bu kitabın görüntüsü, beynin hiçbir yerinde bulunmamaktadır. Kısacası, etrafımızda gördüğümüzü zannettiğimiz dünya, ne dışarıda ne de beyindedir. Görüntünün beyinde olduğunu iddia eden bilim adamlarının şu soruya cevap vermeleri gerekmektedir. Eğer beyinde bir görüntü meydana geliyorsa, bu durumda bu görüntüyü izleyen kimdir? Kaliforniya Üniversitesi, Psikoloji Bölümü ve Nörobilim Programı profesörü ve Beyin ve Algılama Merkezi Başkanı Vilayanur S. Ramachandran, Phantoms in the Brain (Beynin Aldanışları) isimli kitabında bu durumu şu şekilde açıklamıştır: Elinde tuttuğu bardaktaki içeceğe baktı. "Göz küremin içine bu bardağın ters bir görüntüsü düşüyor. Açık ve koyu renkli görüntülerin hareketleri retinamın üzerindeki fotoreseptörleri aktifleştiriyor ve şekiller, bir yol boyunca –bu yol optik sinirdir- tek tek pikseller halinde aktarılıyor. Beynimin içindeki ekranda da görüntüleniyor. Bu bardağı da aynen bu şekilde görmüyor muyum? Elbette, beynimin tekrar görüntüyü çevirip düzeltmesi gerekiyor." Onun fotoreseptörler ve optik hususundaki bilgileri etkileyici olsa da, beynin içinde bir yerlerde görüntülerin izlendiği bir ekran olduğu şeklindeki açıklamasında ciddi bir mantık hatası vardır. Çünkü eğer iç nöronlara bağlı bir ekranda bardağın görüntüsünü izleyebiliyor olsaydınız, beyninizin içinde bunu görmesi için bir başka küçük insana ihtiyaç duyardınız. Bu da problemi çözmeyecektir, çünkü bu kez onun kafasının içinde görüntüyü izleyebilmesi için daha da küçük bir insana ihtiyaç duyacaktınız ve bu böylece sonsuza dek devam edecekti. Sonuç olarak ise idrak sorusunun gerçek cevabını bulamadan hiç bitmeyen gözler, görüntüler ve küçük insanlar ile başa çıkmanız gerekecekti.50 Ramachandran'ın burada değinmekte olduğu nokta son derece önemlidir. Beynin içinde görüntü olduğunu varsaydığımızda, bu görüntüyü beynin içinde izleyen bir kişinin varlığı gerekecektir. Beyinlerin içinde görüntüler, görüntüleri izleyen küçük insanlar ve onların beyinlerindeki görüntüyü izleyen küçük insanlar kesintisiz olarak devam edecektir. Beynin içindeki görüntüyü izleyen bir varlık olmadığına göre, beynin içindeki görüntü iddiası gerçek dışı ve mantıksızdır. Beynin içi kapkaranlıktır, ışıksızdır, sessizdir. Beynin içinde renkler, birbirinden güzel görüntülü çiçekler, sıcaklık hissi veren mangal ateşi ve cıvıl cıvıl öten kuşlar yoktur. O halde beynin içinde oluşan şey nedir? Ramachandran, bunun teknik açıklamasını şu şekilde yapar: ... idrak konusunu anlamak için ilk adım beyindeki görüntüler fikrinden kurtulmak ve nesneler ile olayların dış dünyadaki temsili tarifleri üzerinde düşünmektir. Bu sayfada yazılı olan paragraflar gibi bir paragraf, temsili tarif ifadesini çok iyi açıklayabilecek bir örnektir. Eğer Çin'deki arkadaşınıza dairenizin nasıl göründüğünü anlatmak isteseydiniz, dairenizi Çin'e nakletmeniz gerekmeyecektir. Tek yapmanız gereken dairenizi tanımlayan bir mektup yazmaktır. Fakat mektubunuzdaki kelimeleri ya da paragrafları meydana getiren mürekkep hiçbir şekilde fiziksel anlamda odanıza benzerlik göstermez. Mektup, sizin dairenizin temsili bir tarifidir. Beyindeki temsili tarifin anlamı nedir? Elbette mürekkep damlaları değil, fakat sinir iletilerinin dilinden söz edilmektedir. İnsan beyninde görüntülerin işlenmesi için çok sayıda alan bulunmaktadır, bunların her biri görüntüden belirli türde bilgileri almakta uzmanlaşmış karmaşık nöron ağından oluşur. Her bir nesne, bu alanların içerisinde sadece o nesneye ait bir dizi faaliyeti harekete geçirir. Örneğin bir kaleme, kitaba ya da bir insan yüzüne baktığınızda her durum için farklı bir sinirsel faaliyet şekli tetiklenir ve sizin neye baktığınızla ilgili daha üst beyin merkezlerini "bilgilendirir." Bu faaliyetlerin biçimi, aynen kağıdın üzerindeki mürekkep damlalarının sizin odanızı temsil veya sembolize etmesi gibi, görsel nesneleri temsil eder ya da sembolize eder. Görsel süreçleri anlamaya çalışan biz bilim adamları için hedefimiz beynin bu sembolik tarifleri oluşturmak için kullandığı şifreyi çözmektir, tıpkı bir şifre çözücünün yabancı bir metni deşifre etmeye çalışması gibi... Fakat tek başına bu haritanın varlığı görmeyi açıklayamaz çünkü beynin içinde önceden de belirttiğim gibi primer görme korteksinin üzerinde gösterilenleri izleyen küçük bir insan yoktur. Richard L. Gregory ise, bunu şu şekilde tanımlar: Gözlerin, beyinde, nesnelerin algılarından oluşan bir görüntü oluşturdukları düşüncesinin cazibesinden kaçınmak önemlidir. Beyinde görüntü fikri, bütün bunları görecek bir iç gözün de bulunmasını beraberinde getirir. Ama bu da, bu görüntüyü görebilecek bir başka gözün bulunmasını başka görüntüler için başka gözleri vs. gerektirecektir. Bu ise hiçbir sonuca ulaşmadan sonsuza kadar bu şekilde devam eder. Iowa Üniversitesi Nöroloji Departmanı profesörü ve başkanı Antonio Damasio, "oldukça dürüst bir şekilde şunu söyleyebilirim; bilincin ilk problemi, nasıl 'beyinde bir film' oluşturabildiğimizdir," açıklamasını yaparken, bilim adamlarının bu konu ile ilgili içinde bulundukları açmazı açıkça itiraf etmektedir. Açıktır ki, 21. yüzyıl bilimi, "Gören kim?" sorusunu cevapsız bırakmaktadır. Bilim adamları, beynin içinde bir izleyicinin olduğu varsayımını kuşkusuz terk etmişlerdir. Ama bu durum, beyinde oluşan görüntü kavramını bilim adamları açısından daha büyük bir problem haline getirmiştir. Beynin o içindeki tek bir nokta, bize, sayısız detaya sahip olan, mükemmel netlikte ve kusursuz ayrıntılar taşıyan bir dünya sunmaktadır. Hem de kesintisiz olarak. Bunun teknik ve bilimsel açıklaması budur. Peki acaba oluşan "görüntü" nerededir? Oxford Üniversitesi'nden psikolog yazar Susan Blackmore, şu yorumu yapar: * Crick, "gözlerimizin önünde gördüğümüz dünyanın canlı görüntüsü"nün bağlantılarını bulmak istediğini söylüyor. Damasio ise bunu "beynin içindeki sinema" olarak adlandırıyor. Ama eğer görsel dünya büyük bir illüzyon ise, bu durumda bu kişiler aradıkları şeyi hiçbir zaman bulamayacaklar, çünkü ne beynin içindeki sinema ne de canlı görüntü beyinde bulunmamaktadır. Bunlar da illüzyonun bir parçasıdır. Susan Blackmore'a göre muhatap olduğumuz her şey, yalnızca bir illüzyondur. Aslında illüzyon tanımı burada ortaya çıkan durumu tam olarak açıklayamamaktadır. İllüzyon, zihnimizde meydana gelen olayları fiziksel gerçeklerle karşılaştırdığımızda ortaya çıkan bir durumdur. Ancak burada insan, dışarıdaki dünya ile yani karşılaştırma yapabileceği bir fiziksel gerçeklikle muhatap değildir. Bunların tümü, zihnin ürettiği şeylerdir ve zihin, dışarıdaki gerçekliği hiçbir zaman görememekte, duyamamakta, hissedememektedir. Bunlar yalnızca bize ait gerçeklerdir. Bu durumda burada gerçekleşen durumu illüzyon değil, daha çok hayal olarak tanımlamak daha doğru olacaktır. Sahip olduğumuz dünya, sadece bizim algılarımızda oluşur. Bu dünyayı bizim gördüğümüz gibi gören, bize ait algıları hissedip algılayan, bizim dünyamıza şahit olan hiç kimse yoktur. Gördüklerimiz, beynimizin de bir parçası değildir. Beyin de sahip olduğumuz bu hayali görüntüye aittir. Bizim algılarımız; bize seyrettirilen, bizim için var edilmiş bir dünyayı oluştururlar. Dışarıda gerçek, maddesel bir dünya vardır ama insan buna hiçbir zaman ulaşamamaktadır. Kuantum fiziğinin kaşiflerinden Erwin Shrödinger'in belirttiği gibi, "her kişinin dünya görüntüsü, kendi zihninin oluşturduğu kavramdır ve daima öyle kalacaktır. Bu dünya görüntüsünün, başka bir varlığa sahip olduğu hiçbir zaman kanıtlanamaz". Gözümüzün önünde zannettiğimiz bir nesneye, örneğin bir kitaba bakarak edindiğimiz deneyimi, onu sadece düşünerek de edinebilmemiz bu gerçeğin önemli delillerindendir. Beynin içinde, gerçekte var olmayan bir varlığın görüntüsünü elde etmekteyiz. Washington Üniversitesi'nden psikolog Michael Posner ve nörolog Marcus Raichle, beynin bu olağanüstü mekanizması için şu sözleri söylemektedirler: Gözlerinizi açın, bir manzara hiç çaba göstermeden sizin görüntünüzü doldurmaktadır; gözlerinizi kapatın ve o manzarayı düşünün. Bu şekilde o manzaranın bir görüntüsünü çağırabilirsiniz, kesinlikle sizin gözlerinizle gördüğünüz manzara kadar canlı, kesintisiz ya da eksiksiz değildir. Fakat hala manzaranın temel özelliklerine sahip olan niteliktedir. Her iki durumda da manzaranın bir görüntüsü zihinde oluşmaktadır. Gerçek görsel deneyimlerle oluşan görüntü, hayal edilen bir görüntüden ayırt edilebilmesi bakımından "algı" olarak adlandırılmaktadır. Algı retinaya çarpan ve daha sonra beyinde işlemden geçirilecek olan sinyalleri gönderen ışığın ürünü olarak oluşmaktadır. Fakat bu sinyalleri göndermek için hiçbir ışık retinaya çarpmadığında bir görüntüyü nasıl oluşturabilmekteyiz? Bir nesneyi, bu nesnenin aslı yokken zihnimizde var eden şey, aslının var olduğunu zannettiğimizde onu zihnimizde var eden mekanizma ile aynıdır. Dolayısıyla, dış dünya olarak gördüğümüz görüntülerin varlığı, yalnızca bir yanılsama, bir hayaldir. Gördüğümüz her şey, karşımızdaki renkli dünya, dostlarımız, çevremizdeki insanlar, hatta kendi bedenimiz bu hayalin bir parçasıdır. Tüm bunların kaynağı sandığımız şey, yani dış dünyanın aslı, bizler için daima bir bilinmez olarak kalacaktır. Bu gölge dünya; çalıştığımız iş yerini, evimizi, çevremizdeki insanları, arabamızı, yediğimiz yemeği, seyrettiğimiz filmi, kısacası yaşantımızdaki her şeyi kapsar. Evimize girdiğimizde, gerçek evimizden içeri girdiğimize dair bir his duyarız. Oysa gerçek evimizin, ona tıpatıp benzeyen, hatta görüntü olduğuna dahi ihtimal vermediğimiz bir kopyasını zihnimizde izleriz. Evin içinde karşılaştığımız herkesin görüntüsünü yine zihnimizde seyrederiz. Bütün hayatımız, beynimizin içindeki küçük bir mekanda geçer. Bu konudaki çeşitli soruların cevapları ve bu olayın sistemli açıklaması din-bilim bütünlüğü içinde kapsamlı şekilde AHMED HULUSİ'nin www.ahmedhulusi.org isimli sitesinde açıklanacaktır. Okyanusum.com